LIFE

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Λέει ένας στίχος της Νατάσσας Μποφίλιου, “τους ανθρώπους της ζωής μου κάθισα να τους μετρήσω…”. Λίγες τόσο δα μικρούλες λέξεις, ικανές να σε κρατήσουν ξύπνιο βράδια…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Πέρασαν πολλά χρόνια, αλλά μέσα μου κείτεται μια υπέρμετρη ευαισθησία. Κι αν κάποτε ήμουνα απόλυτη σε πολλά θέματα, με τα χρόνια επαναπροσδιόρισα αρκετά. Γιατί τα περισσότερα,…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Στέρηση, ανικανοποίητο, ανεκπλήρωτο. Τόσες λέξεις για να περιγράψουν εκείνο το συναίσθημα, που σου προκαλεί η ανάγκη για κάτι που δεν κατέχεις, το οποίο, αν και αποτελείται…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Βρίσκομαι σε ένα μικρό ξύλινο βαρκάκι. Από αυτά με τα κουπιά, που τα βλέπεις και νομίζεις ότι στο επόμενο μισό μέτρο θα βουλιάξουν. Κακοσυντηρημένο και ταλαιπωρημένο…

Πέρασα από κήπους, στάθηκα σε συντριβάνια και είδα πολλά αγαλματίδια να γελούν σε αθέατα αίτια χαράς. Περπατώ και νυχτώνει. Αποφασίζω και νυχτώνει. Όχι, δεν είμαι λυπημένη. Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.…