CLASSICS

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Φιλοδοξία. Μία έννοια που δημιουργήθηκε για να εκφράσει την ανάγκη του ανθρώπου να κάνει τολμηρά και μεγαλεπήβολα σχέδια. Δεν έχω καταλήξει στο συμπέρασμα αν υπερισχύει το…

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Φιλοδοξία. Μία έννοια που δημιουργήθηκε για να εκφράσει την ανάγκη του ανθρώπου να κάνει τολμηρά και μεγαλεπήβολα σχέδια. Δεν έχω καταλήξει στο συμπέρασμα αν υπερισχύει το…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου. Βαριέμαι τα παιχνίδια. Όσο κι αν φαίνεται παράλογο, όταν έχεις δύο μικρά παιδιά μέσα στα πόδια σου, ο κόσμος των παιχνιδιών δεν κέντρισε ποτέ το ενδιαφέρον…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μπλε πόθος, ο δικός μου για σένα. Μπλε κι απύθμενος, σαν εκείνο το μπλε φουλάρι που τραβολογούσα στο νησί το καλοκαίρι περιμένοντας εσένα μάταια να φανείς.…

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πνίγομαι σήμερα… Οι τοίχοι λες και με πλακώνουν. Σαν κάποιος να μου κλέβει το οξυγόνο. Ανοίγω το παράθυρο να πάρω μια ανάσα και κοιτάζω έξω. Τσιμέντο.…

  Κοίτα με… Φαινομενικά είμαι ένα ξέγνοιαστο, χαρούμενο κορίτσι, που ζει ανέμελα την πρώτη εικοσαετία της ζωής του. Έχεις όμως σκαλίσει ποτέ μέσα μου, να δεις τι χάος επικρατεί; Έχεις…

Γράφει η Γεώρα Είναι και κάποιες αγκαλιές, αλλιώτικες από τις άλλες. Χάνεσαι μέσα τους. Λυτρώνεσαι και ανασαίνεις πάλι! Είναι εκείνες που παρακαλάς να κρατήσουν λιγάκι παραπάνω. Να! Μια σταλίτσα παραπάνω.…

Γράφει η Μαρία Κοψιδά Όταν άκουγα την λέξη ”εθισμός” την αντιλαμβανόμουν ως την αδυναμία του οργανισμού να απαλαγεί απο κάτι, γιατί όμως αδυναμία; Γιατί ενώ θες να απαλαγείς απο κάτι…

Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Με ρώτησαν πάλι εχθές αν είμαι καλά. Πάλι η ίδια ανούσια απάντηση. Είμαι μια χαρά. Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα. Με ρώτησαν αν ακόμα σε θυμάμαι. Γελάω.…