CLASSICS

Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Καθισμένη στα γόνατα, μπροστά στο τζάκι, χαζεύω με ένα παράπονο τη φωτιά που αργοσβήνει. Δυο χέρια παγωμένα απλώνονται να ζεσταθούν όσο προλαβαίνουν. Χέρια δικά μου μοιάζουν.…

Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Καθισμένη στα γόνατα, μπροστά στο τζάκι, χαζεύω με ένα παράπονο τη φωτιά που αργοσβήνει. Δυο χέρια παγωμένα απλώνονται να ζεσταθούν όσο προλαβαίνουν. Χέρια δικά μου μοιάζουν.…

Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Καθισμένη στα γόνατα, μπροστά στο τζάκι, χαζεύω με ένα παράπονο τη φωτιά που αργοσβήνει. Δυο χέρια παγωμένα απλώνονται να ζεσταθούν όσο προλαβαίνουν. Χέρια δικά μου μοιάζουν.…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Άλλη μια χρονιά που πέρασε και όμως όλα θυμίζουν εσένα και εκείνη την πρώτη χρονιά που σε είδα για πρώτη φορά. Πάλι οι αναμνήσεις στο μυαλό…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. «Να προσέχεις» σου φώναζα κι εσύ έκανες ό,τι μπορούσες για να σε βλάψεις. «Μην αργήσεις» σε παρακαλούσα κι εσύ αργούσες ακόμα πιο πολύ κι από ό,τι…

Γράφει η Ελένη Σάββα Και τώρα που είναι γιορτές, ν’ ακούς περισσότερο την καρδιά σου. Να την αφήνεις να σε αγγίζει. Να την αφήνεις να σε οδηγεί. Δεν ξέρω αν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Πέρασες τη μέρα μαζί της. Στολίσατε και δέντρο, βγήκατε και βόλτα στα μαγαζιά. Και κάποια στιγμή αργά το βράδυ, μπήκε στα χέρια σου και είδατε ταινίες…

Γράφει η Βάλια Κ. Μέρες γιορτινές, λαμπιόνια, χρώματα και φιόγκοι στα δώρα για τους αγαπημένους μας. Πρόσωπα γελαστά και παιδικά χαμόγελα σκορπισμένα παντού. Άνθρωποι που στολίζουν τα σπίτια τους και…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι ζωές μας έχουν ανάγκη από μαγεία. Ως ατόφιο ονειροπόλο άτομο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μπορώ με βεβαιότητα πια…