CLASSICS

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Έχει περάσει ποτέ από τον δρόμο σου άνθρωπος που αναζητά τη συντροφιά σου, αλλά η μόνη απόκρισή του όταν συζητάτε είναι ένα ξερό “έχεις δίκιο”; Μπορεί…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Όταν αγαπάς αληθινά, μην το φωνάζεις! Δε θέλει φαμφάρες η αγάπη ούτε τυμπανοκρουσίες! Μιλάω γι’αυτή την αγάπη τη δοκιμασμένη και βαθιά ριζωμένη. Αυτή που άντεξε σε…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Έναν χρόνο χωρίς εσένα. Έναν χρόνο χωρίς ψέματα, χωρίς να υποκρίνομαι κάτι που δεν θέλω, κάτι που θα με τρώει. Ναι είμαι μόνη μου, αλλά είμαι…

Γράφει η Ελένη Σάββα Η αλήθεια είναι πως τους αποχαιρετισμούς τους μισώ. Ποτέ δεν τους συμπάθησα! Πάντα με βρίσκουν με κλάματα, με μελαγχολία, με άγχος. Δεν βρίσκω τίποτα ωραίο στον…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου -Θες να σου πω ένα παραμύθι; -Παραμύθι; Θα έχει δράκους, τέρατα, πρίγκηπες; -Θα έχει και δράκους και πριγκίπισσες και κάστρα…θέλεις να σου πω ένα παραμύθι, ένα…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Χαμόγελα μου, μούτρο… Λιώνω για τη φάτσα σου, όταν ξέρω ότι εγώ είμαι ο λόγος που χαμογελάς. Το βλέπω κάθε φορά που έρχεσαι. H λάμψη στα μάτια σου,…

Γράφει η Βίλλυ Ζ. «Δέκα λεπτά στο μπαλκόνι παρακαλώ!», όσο διαρκεί ένα τσιγάρο, ίσα ίσα για να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη και να μαζέψω την κακή πλευρά του…

Γράφει η Νόνη Διολή Κυριακή είναι να βγάζεις το ρολόι από την πρίζα και να το αφήνεις όλη μέρα να αναβοσβήνει τα μηδέν του. Κυριακή είναι να στριφογυρίζεις στα σεντόνια…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Σ’ έναν κόσμο που προσπαθεί να σε κάνει να πιστέψεις ότι είναι καλύτερο να είσαι σκάρτος, εσύ να είσαι αληθινός. Να συμπονάς, να είσαι άνθρωπος και…

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Η απάντηση της ζωής δεν βρίσκεται στο αν αυτή θα σου ανοίξει την πρώτη πόρτα που θα χτυπήσεις, αλλά στο πόσες πόρτες είσαι διατεθειμένος να…