CLASSICS

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσο εύκολη θα ήταν η ζωή μας, αν παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, έκλεισε, έκανε τον κύκλο του. Πόσο δύσκολο φαντάζει στο μυαλό μας, ότι χάθηκε για…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ίσως τελικά να μην με ξέρω και τόσο καλά. Δεν είχα ποτέ πρόθεση να πληγώσω και όμως το έκανα και με τον πιο δυσάρεστο τρόπο. Δεν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Γύρισες στον τόπο του εγκλήματος, σαν να μην τρέχει μία. Σαν να μην έφυγες ποτέ γιατί “δεν ήταν αυτό που ήθελες”. Γύρισες με ένα χαμόγελο μέχρι…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος – Πότε τελειώνει η αγάπη άραγε; Τον ρώτησε ένα βράδυ… – Η αγάπη λένε, αν είναι αγάπη δεν τελειώνει ποτέ… όμως αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Είμαστε κι εμείς οι γυναίκες που γκρινιάζουμε, είστε κι εσείς οι άντρες, οι φίλοι, οι φίλες, οι γνωστοί που συνεχώς μάς το τονίζετε. Όμως έχετε σκεφτεί…

Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Είναι κάτι μπερδεμένες ψυχές, με κάτι μπερδεμένα μυαλά και βλέμματα άλλο να σου λέω άλλο να τις βλέπεις. Δεν εννοούν να καταλάβουν ότι άλλο το καλό…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ότι είχαμε τελείωσε. Πρέπει να το καταλάβεις αυτό. Δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα. Στο είχα πει ότι αν έρθει το τέλος θα είναι οριστικό. Και ερχόταν το τέλος.…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Αρνήθηκα να συνεχίσω, γιατί ότι είχα στην ψυχή μου αιμορραγούσε. Αρνήθηκα τα μάτια σου, γιατί πληγώσανε το βλέμμα που τα κοιτούσε. Αρνήθηκα να αναπνέω σε μια…

Γράφει η Ελένη Σάββα Έκλεισα τα μάτια μου. Όταν τα άνοιξα ξανά, γύρω μου είδα λουλούδια. Είδα έναν ήλιο που έλαμπε! Δεν ήταν κανένα όνειρο, ήταν απλώς το επόμενο πρωί…