CLASSICS

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι τα μάτια μου, που δε μου επιτρέπουν να δω παραπέρα. Είναι η σκέψη μου, που φεύγει πέρα απ’ τη θλίψη, τον οίκτο και την αδιαφορία.…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Δική μου η ζωή, δική μου και η ευθύνη για ό,τι συμβαίνει μέσα σε αυτή. Δεν μπορείς να μιλάς, αν δεν ξέρεις τη ζωή μου και…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Τα αφήνουμε όλα για αύριο, λες και ο χρόνος περιμένει. Αύριο θα κάνω αυτό, αύριο θα κάνω το άλλο. Και περνούν οι ώρες, οι μέρες, οι…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Θυμάσαι εκείνο το πρωί, σε εκείνη την τυχαία (περίπου) συνάντησή μας στο Ναύπλιο; Μιλήσαμε, γελάσαμε, τα είπαμε αγκαλιά όπως συνήθως.. και αποχαιρετιστήκαμε. Λίγο πιο κάτω, με…

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Αν το παρόν σε τρομάζει, σκέψου κάτι ευχάριστο από το παρελθόν! Μείνε για λίγο εκεί! Αν το παρόν σε τρομάζει, οραματίσου κάτι ευχάριστο για το…

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Αν το παρόν σε τρομάζει, σκέψου κάτι ευχάριστο από το παρελθόν! Μείνε για λίγο εκεί! Αν το παρόν σε τρομάζει, οραματίσου κάτι ευχάριστο για το…

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Αν το παρόν σε τρομάζει, σκέψου κάτι ευχάριστο από το παρελθόν! Μείνε για λίγο εκεί! Αν το παρόν σε τρομάζει, οραματίσου κάτι ευχάριστο για το…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Πέρασαν τα χρόνια και σε θυμάμαι νια. Λυτά μαλλιά κατάξανθα που ντύνανε το πρόσωπό σου, μεταξωτές κουρτίνες που σκίαζαν τον έρωτά μου. Πώς να ‘σαι άραγε; Το πρόσωπό…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Πέρασαν τα χρόνια και σε θυμάμαι νια. Λυτά μαλλιά κατάξανθα που ντύνανε το πρόσωπό σου, μεταξωτές κουρτίνες που σκίαζαν τον έρωτά μου. Πώς να ‘σαι άραγε; Το πρόσωπό…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Η ευαισθησία δεν είναι αρρώστια, όπως θέλουν να τη χαρακτηρίζουν πολλοί. Ούτε ντροπή. Μα το χαρακτηριστικό κάποιων ανθρώπων που τους κάνει ιδιαίτερους. Οι ευαίσθητοι άνθρωποι εισπράττουν…