CLASSICS

Γράφει η Αριάδνη. Τρέχει το μυαλό. Ταξιδεύει και σε πηγαίνει σε παλιές καλές εποχές. Χαμογελάς όταν θυμάσαι τους πρώτους έρωτες και τις “αιώνιες” αγάπες, αλλά και τις απίστευτες δουλειές που…

Γράφει η Λιάνα Μπλεγμένα δάχτυλα, μέσα στην καρδιά της νύχτας. Δύο μάτια καρφωμένα στα δικά σου κι ένα χαμόγελο γεννημένο μόνο για σένα. Ένα τυχαίο άγγιγμα, ένα χάδι κι η…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Είναι φορές που ενώ βρίσκεσαι σε μια παρέα φαινομενικά ήρεμος, μέσα σου είσαι έτοιμος να εκραγείς και να το βάλεις στα πόδια για να ελευθερωθείς. Δεν…

Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Ήρθες μια μέρα χωρίς προειδοποίηση. Ήρθες ξαφνικά και αναπάντεχα. Αθόρυβα και διακριτικά. Σαν απροσδόκητο δώρο. Ποιος να μου έλεγε τον κρότο, που θα προκαλούσες στη συνέχεια!…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Είπε κάποτε ο Θεός, “Βαρέθηκα το χάος, θα φτιάξω έναν κόσμο”! Κι έκαμε θάλασσες και στεριές, βουνά ψηλά και κάμπους, ουρανό και γη με χρώματα και…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Και σκέφτομαι κι εγώ με αυτό το μυαλό μου, που δεν σταματάει να δουλεύει, πόσο γυμνοί είμαστε τελικά. Γυμνοί από βλέμμα, γυμνοί από γνώσεις, γυμνοί από…

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ησύχασε! Σκούπισε τα δάκρυά σου και προσπάθησε να ηρεμήσεις. Ξέρω! Δεν είσαι η μόνη. Καταλαβαίνω. Αλλιώς την είχες φανταστεί τη ζωή σου. Αλλιώς την ονειρευόσουν. Με…

Γράφει η Ελένη Σάββα Τις προάλλες, κοίταζα ένα δέντρο. Ήταν τόσο όμορφο. Πίσω του το χρώμα του ουρανού, έκανε το τοπίο μαγικό. Χαμογέλασα. Μια συνηθισμένη μέρα ήταν, τίποτα το σημαντικό!…

Γράφει η Ντέμη Καργάτζη – Έλα ξάπλωσε στο πίσω κάθισμα να ξεκουραστείς. Θα οδηγήσω εγώ σήμερα. – Ευτυχώς που έχω κι εσένα. Είμαι χάλια οδηγός, για τίποτα δεν κάνω πια.…