LoveLetters

Γράφει η Έφη Νερούτσου. Μου αρέσει η επικοινωνία αν και πολλοί με κατηγορούν για το αντίθετο. Είμαστε περίεργες οι γυναίκες. Θέλουμε να ξέρουμε που είναι ο άλλος, τι κάνει, με…

Νιώθω να πλέω μεσοπέλαγα σε μια θάλασσα, μαύρη, δίχως κουπί, δίχως βοήθεια από κανέναν, να φωνάζω και να μην με ακούει κανείς, να με κυριεύει το άγχος και ο φόβος…

Γράφει η Ναταλύ Δούκα. Ξαπλώνεις κατά τις 11 το βράδυ, αποκαμωμένη από την μέρα και βασικά από το ότι ξύπνησες στις 6 να πας τα πιτσιρίκια στο σχολείο. Παίρνεις το…

Γράφει η Γιοβάννα Κοντονικολάου Εκεί γεννήθηκαν. Σ’ όλα τα «δε θα τα καταφέρεις», που φύτρωσαν στο κεφάλι σου από σκάρτα, μισά λόγια, απ’αυτά που πάντα πιστεύεις, παρά την κακία που αναγνωρίζεις μέσα…

Γράφει η Μάρη Γαργαλιάνου. Άσχημο πράγμα η μιζέρια άνθρωπέ μου και δεν καταλήγει πουθενά. Ούτε λύσεις δίνει, ούτε σε βοηθάει Ξέρεις, άνθρωπέ μου, η παλέτα της ζωής έχει χρώματα πολλά.…

Γράφει η Σιμόνη Ζαρκάδα Τους πιο ξεχωριστούς ανθρώπους, εκείνους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά, τους αναγνωρίζεις συνήθως απ’το βλέμμα, «έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης. Έχουν τη…

Γράφει η Αντιγόνη Συμεωνίδου. Για να ζεις χρειάζεται να αγαπάς, για να αγαπάς χρειάζεται να νιώθεις. Η ζωή και η αγάπη είναι δύο δοχεία που ενώνονται γιατί το ένα τρέφει…

Γράφει ο Γιάννης Ματζαβράκος Μερικές φορές, ο κόσμος φαντάζει περίεργος. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Ξυπνάς ένα μαγευτικό πρωινό, ο ήλιος λάμπει –ή η συννεφιά κυριεύει τα πάντα, ανάλογα με…