Γράφει η Κατερίνα Μίσσια
Ώρα 07:12
Μπροστά στο παράθυρο που ψεύτικα έκλεισες χθες βράδυ για να μπορεί να μπαίνει η δροσιά της νύχτας.
Άνοιξε το και μαζί, άνοιξε και το παράθυρο της ψυχής σου.
Ρούφηξε τα χρώματα της γης σου.
Άσε την αύρα του πρωινού να μπει στα στήθη σου και ζήσε.
Έχει πολλά να σου δώσει η ζωή.
Μόνο να δώσει έχει…
Ένα πολύχρωμο πρωινό, μια γουλιά καφές και η μυρωδιά της θάλασσας.
Κοίτα τα καράβια πώς αγγίζουν την επιφάνειά της, όσο η αλμύρα τους καίει τα ξύλα.
Εκείνα πάντα με αγάπη αφήνουν τα κορμιά τους επάνω της και την αφήνουν να τους οδηγήσει σε νέα μέρη.
Όλα ξυπνούν αργά, σιγά σιγά, ακούς πρώτα τη φύση.
Τα πουλιά καλημερίζουν με τη γλώσσα του Θεού το νέο ξεκίνημα της μέρας. Κι ο κόσμος δειλά δειλά κάνει αυτή την όμορφη φασαρία του πρωινού.
Κι αυτό το αεράκι το καλοκαιρινό, που σε λίγη ώρα θα καίει το πρόσωπό σου, τώρα σου λέει καλημέρα.
Μια καλημέρα δροσερή.
Μια καλημέρα που μπαίνει απο το παράθυρο, μόνο αν εσύ το αφήσεις ανοιχτό.
Καλημέρα άνθρωπε!
