Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
“Είσαι τρελός”, του έλεγαν οι γύρω του, “γυναίκες δεν υπάρχουν”…
Μα αυτός δεν άκουγε κανέναν τους, αυτός περίμενε!
Περίμενε κάποια που δεν θα λέει απλά αληθείς, θα κάνει αλήθειες, μια θα στάζουνε οι αλήθειες απ΄ τα μάτια της.
Περίμενε μια που θα είναι θηλυκό από την κορφή ως τα νύχια, κι όχι θα το δηλώνει, όπως κάνουνε οι περισσότερες.
Περίμενε μια που τιμάει το φύλο της, την γυναικεία φύση της.
Περίμενε κάποια που θα είναι κυρία για τον κόσμο, βασίλισσα μέσα στο σπίτι του, πουτάνα στο κρεβάτι του.
Μία που θα είναι η αρχηγός στα όνειρα του.
Μία που θα σέβεται τον εαυτό της πρώτα, κι ύστερα θα μπορεί να σέβεται κι εκείνον.
Αυτός ο ξεροκέφαλος, περίμενε σας λέω, κι ας του ΄λεγάν οι άλλοι!
Εκείνη εκεί την καπετάνισσα, που θα ξέρει από φουρτούνες και θα τις γητεύει η αλήτισσα.
Εκείνη που θα ορίζει την θέση της δίπλα του, και σε άλλες θέσεις δεν θα χωράει.
Εκείνη την μια και μοναδική του που θα φτάσουνε μαζί ως το τέρμα.
Περίμενε, όσο κι αν ώρες ώρες του ήτανε δύσκολο.
Περίμενε μια που θα μπορεί να τον ακούσει και να τον καταλάβει.
Μία που θα μιλάνε όλο το βράδυ και τελειωμό δεν θα έχουνε. Που θα είναι ορθάνοιχτα αυτιά, κι όχι αυτιά κλεισμένα. Που θα επικοινωνούν ουσιαστικά, κι όχι που απλά θα μιλούν την ίδια γλώσσα.
Περίμενε εκείνη που θα είναι οργασμός πραγματικός, που θα είναι πόθος και πάθος, που θα είναι η καύλα του μυαλού του στην αρχή, κι ύστερα του κορμιού του.
“Είσαι τρελός”, συνέχιζαν να λένε οι γύρω του…
Ώσπου στο τέλος, εκείνη ήρθε!
Για πείτε μου τώρα λοιπόν ρε έξυπνοι, ποιος ακριβώς είναι ο τρελός και ποιος είναι ο χαμένος;
Πείτε μου εσείς που είστε οι γνωστικοί, κι εγώ είμαι ο τρελός, υπάρχουνε γυναίκες τελικά ή δεν υπάρχουνε;
