Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Πάλι εκπλήσσεσαι με τους ανθρώπους;
Πάλι πέφτεις απ’ τα σύννεφα και απορείς με κάποια άτομα;
Μα γιατί;
Δεν έμαθες ακόμα ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν με τους δικούς τους όρους και όπως τους βολεύει;
Όσο συμβιβάζεσαι και ικανοποιείς τις ανάγκες τους και τα “θέλω” τους χωρίς αντίρρηση, όλα είναι καλά!
Αυτό όμως ΔΕΝ είναι αληθινή αγάπη.
Όσο στριμώχνεσαι για να χωράς στις δικές τους επιθυμίες και όσο προσαρμόζεσαι σε ό,τι πουν, όλα μοιάζουν ιδανικά.
Αυτό όμως ΔΕΝ είναι αληθινή αγάπη.
Κάνε ένα πείραμα και ζήτα τους κάτι που θα τους ξεβολέψει. Λίγη παραπάνω κατανόηση, ας πούμε, λίγη παραπάνω προσοχή και νοιάξιμο.
Φέρε μια αντίρρηση ή πρότεινε κάτι που δεν ταιριάζει στα δικά τους “κουτάκια”.
Διαφώνησε μαζί τους και άρχισε να λες ΟΧΙ.
Όλα θα αποκαλυφθούν. Και ξέρεις γιατί; Γιατί ο χαρακτήρας κρύβεται, μέχρι τη στιγμή που θα δοκιμαστεί.
Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, ισχυρίζονται ότι δίνουν αγάπη αλλά κοιτάζουν μόνο την άνεσή τους.
Σε αγαπούν γιατί έτσι τους εξυπηρετεί.
Σε αγαπούν γιατί δεν ενοχλείς το “εγώ” τους.
Αυτό δεν είναι αγάπη, είναι βόλεμα.
Και όταν ξεβολεύονται προτιμούν να φύγουν παρά να αλλάξουν κάποιες συνήθειες.
Όμως ξέρεις κάτι; Όταν αγαπάς ξεβολεύεσαι, δέχεσαι την εξέλιξη, την αλλαγή. Η αλλαγή θέλει αυτοκριτική.
Και αφού δεν αλλάζουν αυτοί, άλλαξε εσύ παρέα.
Ακούς;
