Γράφει η Νατάσσα Σπύρου
Στην ζωή λένε αγαπάς πραγματικά μια φορά. Μία και μοναδική. Και αυτή η φορά είναι ικανή να σε σημαδέψει, και το σημάδι της να μείνει αιώνια χαραγμένο στην καρδιά σου.
‘Όλα μοιάζουν βγαλμένα μέσα από ταινία, και εσύ πρωταγωνίστρια σ ’αυτήν. Όλα τα συναισθήματα εναλλάσσονται με εκπληκτική ταχύτητα μπροστά στα μάτια ενός κοινού που παρακολουθεί μια τέλεια ιστορία αγάπης. Και εσύ νιώθεις τόσο τυχερή που κρατάς τον πρώτο ρόλο. Και δεν σε νοιάζει η κριτική ούτε τα βραβεία παρά το μόνο που θες είναι να γευτείς τη στιγμή και να πάρεις ανάσα από την δική του παρουσία.
Καθώς το σενάριο προχωρά σε γεμίζει ευτυχία, μια ευτυχία βγαλμένη θαρρείς από τις σελίδες ενός βιβλίου που ο σκηνοθέτης είδε εσένα και αυτόν πρωταγωνιστές. Το σενάριο όμως έμελλε να έχει εκπλήξεις. Όπως η ζωή μας μάτια μου. Εξάλλου η ζωή γράφει και σκηνοθετεί τα καλύτερα σενάρια.
Η φωτιά του έρωτα φούντωσε επικίνδυνα, και άρχισε να καίει και να κάνει στάχτη τους πρωταγωνιστές ,αφήνοντας εμβρόντητους τους θεατές του έργου. Μέσα από τα αποκαΐδια αναδύθηκαν ψέματα , μεγάλα λόγια, που έγιναν καπνός και έπνιξαν τις ελπίδες τους για το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα».
Και οι πρωταγωνιστές αρχίζουν να ματώνουν, να δακρύζουν, να πονάνε, και οι υπότιτλοι γράφουν λόγια σκληρά, ικανά να διαλύσουν και το πιο καλοστημένο σκηνικό.
Και εκεί που περιμένουν όλοι το τέλος να μετατραπεί σε δράμα, κάποιοι ευφάνταστοι σεναριογράφοι από ψηλά που καθορίζουν τις ζωές όλων, αποφασίζουν πως η ταινία δεν πρέπει να τελειώσει ακόμα.
Παίρνει παράταση η αγάπη και ψάχνει να βρει μια στιγμή αλήθειας μέσα στα ψέματα να μπορέσει να κρατηθεί και να δώσει το φιλί της ζωής στους πρωταγωνιστές της. Και ξαφνιάζονται οι θεατές από την εξέλιξη της ταινίας καθώς η ζωή γράφει τα καλύτερα σενάρια ή μάλλον αυτοί που είναι πάνω από μας και την καθορίζουν.
Δυο πρωταγωνιστές… εσύ και εκείνος ενωμένοι και ταυτόχρονα κομμένοι στα δύο. Και μια μικρή φλόγα που παραμένει αναμμένη στο κέντρο της τελευταίας σκηνής να τρεμοπαίζει στην προσπάθεια της να κρατηθεί ζωντανή και να μην σβήσει. Να παίξει και αυτή τον ρόλο της ως το τέρμα.
Και είναι το πιο έντονο σενάριο που θα μπορούσες να έχεις ζητήσει ποτέ, μια ιστορία αγάπης που φλερτάρει με τον θάνατο. Κλείνεις τα μάτια μην αντέχοντας να δεις την συνέχεια. Το σενάριο όμως απαιτητικό ,ζητά από σένα ,την πρωταγωνίστρια να κλείσεις τις πληγές που αιμορραγούν και να γράψεις τους τίτλους του τέλους.
Όμως μένεις όρθια εκεί, αρνούμενη να γράψεις «τέλος» και να κλείσει έτσι η πιο ωραία ιστορία της ζωής σου. Το πιο όμορφο σενάριο που πήρε παράταση στο και πέντε.
Η φλόγα τρεμοπαίζει αρνούμενη και αυτή να σβήσει, και στην οθόνη γράφει, συνεχίζεται.
