Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Ζούμε σε μια εποχή που υπάρχει πολλή μοναξιά. Το παράδοξο είναι ότι δεν μιλάμε μόνο για άτομα που δεν έχουν σύντροφο. Μόνοι αισθάνονται και άνθρωποι που είναι σε σχέση. Παράξενο δεν είναι; Κι όμως, τείνει να γίνει η μόδα της εποχής.
Πότε όμως ένας άνθρωπος νιώθει μόνος σε μια σχέση; Η απάντηση είναι όταν δεν υπάρχει συμμετοχή της άλλης πλευράς σε τίποτα. Όταν η μία πλευρά δίνει και η άλλη βολεύεται και απολαμβάνει. Η σωστή σχέση, όμως, προϋποθέτει δουλειά και από τους δύο. Αν ο ένας συμμετέχει και ο άλλος είναι “Guest Star”, τότε η σχέση καθίσταται μη ισότιμη και δυσλειτουργική. Κάπως έτσι λοιπόν βλέπουμε ζευγάρια που ο ένας είναι στον κόσμο του, νομίζοντας πως όλα είναι τέλεια, και ο άλλος αισθάνεται μόνος.
Τι πρέπει να αλλάξει; Τα πάντα. Η σχέση πρέπει να είναι αμφίδρομη για να λειτουργήσει. Όσο φιλότιμο και να διαθέτει ο ένας, αν ο άλλος δεν συμμετέχει, δεν μπορούν να πάνε μπροστά. Χρειάζεται διάλογος και επανατοποθέτηση της σχέσης σε νέα βάση, προκειμένου τα δύο μέρη να αντιμετωπίζονται ισότιμα, έχοντας ξεκάθαρα όρια, ευθύνες και υποχρεώσεις.
Αν δεν μπορεί να βρεθεί η κοινή συνισταμένη, για να είναι καλά και οι δύο σύντροφοι, καλύτερο είναι η σχέση να διαλύεται. Για να μην γίνεται κανείς το κορόιδο κανενός, χρειάζεται το “εγώ” να μπει κάτω από το “εμείς”.
Όταν υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο, δεν είναι ειρωνεία να νιώθουν μόνοι και οι άνθρωποι που είναι σε σχέση;
Σκεφτείτε το λίγο.
