Πόσο γοητευτικός, όμορφος και ελκυστικός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, όταν έχει μάθει μόνο να συλλέγει; Ποιος είπε επίσης ότι η λέξη συλλογή, αφορά ανθρώπους. Όχι! Η μόνη συλλογή που μπορεί να κάνει ο καθένας, αφορά αντικείμενα αξίας ή μη. Οτιδήποτε άλλο είναι ατιμία. Ο όρος από μόνος του παραπέμπει στη συστηματική ενασχόληση του ανθρώπου με αυτό το κάτι.
Είναι αδιανόητο λοιπόν να μιλάμε για συστηματική συλλογή ανθρώπων. Οι άνθρωποι δεν είναι άψυχα όντα, δεν είναι υποχείρια, δεν είναι πράγματα. Έχουν καρδιά, ψυχή, συναισθήματα. Αγαπούν, λυπούνται, πονάνε, χαίρονται και φυσικά νιώθουν και αισθάνονται. Δεν είναι πιόνια που με καθορισμένες κινήσεις τα τοποθετείς κάπου, δεν είναι αριθμοί και δεν υπόκεινται στους μαθηματικούς νόμους.
Ποτέ ένα και ένα, όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και καρδιές, δεν κάνει δύο. Το άθροισμα είναι πάντα ένα. Εξαφανίζεται λοιπόν η τυχόν εξωτερική ομορφιά και η γοητεία όταν τα ανθρωπάκια αυτού του είδους συλλέγουν και δεν επιλέγουν. Το ρήμα επιλέγω έχει αρχοντιά και αξία. Σημαίνει ξεχωρίζω. Έχει αρωγούς το προτιμώ, το ξεσκαρτάρω. Δείχνει αποφασιστικότητα και φανερώνει αντίληψη, σκέψη και προτίμηση. Άρα υπευθυνότητα.”
Εγώ σκέφτηκα και αποφάσισα ότι αυτό μου ταιριάζει, μου αρκεί και κουμπώνει μαζί μου”. Εκεί είναι η μαγεία. Στο σωστό κούμπωμα. Πάντα άλλωστε σημασία έχει η ποιότητα. Η ποσότητα ισούται με την αλαζονεία και τη δίψα για το πολύ, που πολλές φορές είναι και αμφιβόλου προελεύσεως. Απλά και μετρημένα τα κουκιά, όπως και οι επιλογές μας.
Η προσωπικότητα είναι η μόνη ομορφιά που πρέπει να τραβά την προσοχή. Θέλουμε όμορφες προσωπικότητες και όχι εξωτερικά όμορφους και αλλοτριωμένους στην ψυχή!
Ο άνθρωπος που ξέρει τι θέλει, σέβεται τις επιλογές του. Είναι συγκροτημένος ψυχολογικά και είναι γενικά όμορφος άνθρωπος. Αδιαμφισβήτητα η ομορφιά πηγάζει από την ψυχή και η ψυχή καθρεφτίζει έναν πραγματικά “δουλεμένο” χαρακτήρα.
Γράφει η Κική Γ.
