Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη.
“Αλήθεια”, μια λέξη με τεράστια βαρύτητα. Έχουμε σκεφτεί ποτέ πόσο σπουδαία λέξη είναι και τι ευθύνη κουβαλάει; Είναι τυχεροί αυτοί που μπορούν να συμβαδίζουν μαζί της.
Η αλήθεια απαιτεί γενναίους ακόλουθους, πιστούς σε αυτή. Να σιχαίνονται την απιστία με το ψέμα, να έχουν καθαρή συνείδηση. Γιατί όμως οι ακόλουθοί της είναι ελάχιστοι;
Δυστυχώς εμείς οι άνθρωποι δεν έχουμε τη δύναμη να συνυπάρχουμε με την αλήθεια, δεν είμαστε αντάξιοι να είμαστε δίπλα της. Προτιμάμε τους εύκολους ακόλουθους, τη δικαιολογία, το ψέμα.
Υπηρετούμε καλύτερα αυτά. Επιλέγουμε το ανώδυνο και όχι το επίπονο. Μαθαίνουμε το εύκολο γιατί στα δύσκολα τα βρίσκουμε σκούρα και η αλήθεια είναι από μόνη της δύσκολη.. Επιβάλλεται να είμαστε γενναίοι για να την αντιμετωπίσουμε.
Η αλήθεια δεν διαχειρίζεται πάντα ευχάριστα ούτε τη δεχόμαστε πάντα με εύκολο τρόπο. Και όταν ξεστομίζεις την αλήθεια έχεις δουλέψει πολύ μέσα σου ώστε να τη πεις. Όταν την αντικρίζεις, τα πρώτα λεπτά είναι πολύ δύσκολα αλλά όταν την αποδεχτείς, όλα φαίνονται πιο εύκολα.
Η μητέρα μου συνηθίζει να λέει ότι η αλήθεια έχει πάντα πόδια να σταθεί και έχει απόλυτο δίκιο. Η αλήθεια πάντοτε θα είναι όρθια και σε περίπτωση που λυγίσει, θα ξαναβρεί τη δύναμη να ξανασηκωθεί.
Το ψέμα όσο καλά δουλεμένο και αν είναι δεν θα σταθεί και ακόμα και αν τα καταφέρει θα είναι για λίγο. Άλλωστε η αλήθεια κατέχει σημαντικό ρόλο στις ανθρώπινες σχέσεις. Τα άτομα μεταξύ τους δεν πρέπει να παραμυθιάζονται διότι μια τέτοια σχέση μόνο ανώφελη θα είναι.
Είναι καθήκον μας η αλήθεια να κυριαρχεί στη ζωή μας, να την ακολουθούμε χωρίς δισταγμούς. Να είμαστε σύντροφοι πιστοί και υπάκουοι διότι αυτή κάτι θα ξέρει παραπάνω από εμάς.
Ας υιοθετήσουμε αυτή τη τακτική στη ζωή μας, έτσι θα κάνουμε ένα βήμα προς το καλύτερο.
