Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Μην ντρέπεσαι να μιλήσεις για την πατρίδα σου.
Να ντρέπεσαι μόνο όταν τη χρησιμοποιείς για να νιώσεις ανώτερος από κάποιον άλλον.
Η πατρίδα δεν είναι διαγωνισμός. Δεν είναι σημαία που τη σηκώνεις για να δείξεις ότι είσαι καλύτερος. Είναι μνήμη. Είναι άνθρωποι. Είναι ιστορίες που κουβαλάς χωρίς να τις φωνάζεις.
Η 25η Μαρτίου δεν είναι για να αποδείξεις κάτι. Είναι για να θυμηθείς.
Να θυμηθείς τι σημαίνει να παλεύεις για να σταθείς όρθιος.
Να θυμηθείς τι σημαίνει να μην σκύβεις το κεφάλι όταν όλα γύρω σου σε θέλουν μικρό.
Δεν πολέμησαν για να συγκρίνεσαι.
Πολέμησαν για να υπάρχεις.
Κι αυτό αλλάζει τα πάντα.
Να αγαπάς την πατρίδα σου χωρίς φωνές. Να τη σέβεσαι χωρίς υπερβολές. Να τιμάς τους αγώνες χωρίς να τους κάνεις σύνθημα. Γιατί η αλήθεια δεν χρειάζεται ένταση για να ακουστεί.
Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι η δική σου πατρίδα είναι η καλύτερη.
Αν το πιστεύεις, κράτα το μέσα σου. Ζήσε το. Δείξε το στον τρόπο που στέκεσαι, όχι στα λόγια που πετάς.
Γιατί κάθε άνθρωπος έχει τη δική του πατρίδα. Τη δική του ρίζα. Τη δική του ιστορία. Και δεν είναι λιγότερη από τη δική σου.
Ζεις σε μια όμορφη γωνιά του κόσμου. Αυτό είναι αλήθεια.
Αλλά δεν σε κάνει κάτι παραπάνω από τους άλλους. Σε κάνει απλώς υπεύθυνο να τη σέβεσαι.
Κι ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο.
Να αγαπάς χωρίς να υψώνεις άμυνες.
Να τιμάς χωρίς να συγκρίνεις.
Να θυμάσαι χωρίς να ξεχνάς τους άλλους.
Αυτό είναι πατρίδα.
Όχι ό,τι φωνάζεις.
Αλλά ό,τι κουβαλάς.
