Γράφει η Αριάδνη
Ποτέ μου δεν κατάλαβα πώς τον αναζητάς τον έρωτα.
Βγαίνεις έξω παγανιά και ψάχνεις να τον βρεις; Έτσι πάει;
Ντύνεσαι, στολίζεσαι, βγαίνεις με την παρέα σου και σκανάρεις τον χώρο για να δεις ποιοι σε κοιτάνε, αν σ’ αρέσει κάποιος από αυτούς ή οποιοσδήποτε άλλος, για να κάνεις παιχνίδι; Αυτό είναι το concept;
Λίγο αγχωτικό δεν είναι; Προσωπικά πάντως, αν έβγαινα με μια τέτοια προσδοκία και δεν μου προέκυπτε, μετά θα μου χαλούσε όλη η διάθεση και θα πήγαινε στράφι η έξοδος.
Καλύτερα δεν είναι να βγαίνεις για να περάσεις όμορφα με την παρέα σου, να κάνεις χαβαλέ, να ακούσεις ωραία μουσική και στο τσακίρ κέφι να χορέψεις κιόλας, χωρίς να ψάχνεις εναγωνίως θηράματα ή κυνηγούς γύρω-γύρω;
Θα κοιτάζεις. Ναι, θα κοιτάζεις κι αν προκύψει κάτι ενδιαφέρον θα του δώσεις και μια ευκαιρία. Αλλά δεν θα ψάχνεις. Έχει διαφορά.
Άλλωστε μην ξεχνάς πως ο έρωτας δεν σε βρίσκει σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Δεν σου κλείνει ραντεβού. Μπορεί να τον συναντήσεις οπουδήποτε. Στη δουλειά, στο super market, στο δρόμο. Κυκλοφορεί παντού ελεύθερος. Δεν έχει περιορισμούς, πρέπει και στεγανά και, το κυριότερο, έρχεται όταν δεν τον περιμένεις, όταν δεν τον ψάχνεις.
Θα εμφανιστεί όταν θα νιώθεις εσύ καλά με τον εαυτό σου. Όταν θα εκπέμπεις σιγουριά κι αυτοπεποίθηση κι όχι όταν θα είσαι μίζερος και μουρτζούφλης σαν να κουβαλάς όλο τον κόσμο στις πλάτες σου. Θα μαγνητίσει τη ματιά του το σπιρτόζικο βλέμμα σου και το ζεστό χαμόγελό σου. Και το μόνο που χρειάζεται να κάνεις εσύ είναι να έχεις τα μάτια, το μυαλό και κυρίως την καρδιά σου ανοιχτά.
Ξέρεις πόσοι έρωτες δεν είχαν ποτέ μια ευκαιρία να ανθίσουν γιατί ο ένας από τους δύο ήταν αλλού; Ήταν απορροφημένος από τη δουλειά του ή ξεχασμένος στο παρελθόν του ή εκνευρισμένος με το παρόν του ή απασχολημένος με το μέλλον του σχεδιάζοντας την επόμενη έξοδό του όπου θα έψαχνε τον ψηλό γεροδεμένο μελαχρινό ή τη δίμετρη ‘’μπαλκωνάτη’’ ξανθιά;
Γι’ αυτό σου λέω, ο έρωτας είναι παντού, φτάνει να είσαι εσύ έτοιμος να τον αναγνωρίσεις και να του δώσεις μια ευκαιρία!
