Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Αν υπήρχες, εγώ θα ήμουνα ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου ολάκερου.
Αν υπήρχες, θα έκλεβα λίγη από την χρυσόσκονη σου, λίγο από το φως σου και θα γινόμουνα ένας γεμάτος ήλιος καταμεσής ενός Μαγιάτικου μεσημεριού.
Αν υπήρχες, θα καθόμουνα κατάχαμα στο πάτωμα και θα σε χάζευα την ώρα που τραγουδάς και που χορεύεις σαν νεράιδα.
Αν υπήρχες, θα σου έλεγα πως σ΄ αγαπώ και θα το εννοούσα το κάθε γράμμα αυτής της αγιασμένης λέξης.
Θα σε κρατούσα αγκαλιά όλο το βράδυ, αν κάποτε μου χάριζε ο Θεός ένα δικαίωμα να πλαγιάσω δίπλα σου.
Θα σε φιλούσα σε κάθε ευκαιρία που θα μου έδινες, αλλά κι αν δεν μου την έδινες εσύ, στο ορκίζομαι, πως θα την έφτιαχνα μονάχος κι από του πουθενά αυτήν την ευκαιρία.
Θα έστεκα τα πρωινά στην πόρτα από το μπάνιο και θα σε κοίταζα, όσο εσύ θα φτιάχνεσαι μπροστά απ΄ τον καθρέφτη. Αν υπήρχες…
Αν υπήρχες, θα σου έλεγα χίλιες φορές πόσο πολύ μου αρέσεις κι ότι είσαι η πιο όμορφη γυναικά που υπάρχει σε αυτήν εδώ την πλάση.
Θα ήξερα πως πίνεις τον καφέ σου, ποιο φαγητό σου αρέσει και το ποτό που προτιμάς.
Θα σου έκανα γκριμάτσες κι αστεία για να χαμογελάς, κάθε φορά που κάτι την ψυχή σου θα σου την στένευε. Θα έσβηνα από το μυαλό σου ότι υπήρχε στην ζωή σου πριν από εμένα και θα σου γιάτρευα όλες τις πληγές του παρελθόντος. Θα σου επαναπροσδιόριζα τον τρόπο που ονειρεύεσαι, να αρχίσεις να ονειρεύσαι πιο όμορφα και πιο γαλήνια.
Θα σηκωνόμασταν τις Κυριακές, θα μπαίναμε στο αμάξι, θα έβαζα τέρμα τα τραγούδια που αγαπάς και θα πηγαίναμε οπού υπάρχει θάλασσα.
Αν υπήρχες…
Αν υπήρχες, θα σου έκανα έρωτα όλη την μέρα στο μυαλό, ώσπου να φτάσει η νύχτα, να έχω το σώμα σου στα χέρια μου, να σε καίω, να σε λιώνω και να σε αποτελειώσω, μέχρι εκεί που άλλο δεν θα αντέχεις.
Αν υπήρχες, θα ήξερα απ΄ έξω κι ανακατωτά τον κάθε πόντο του κορμιού σου, την κάθε απόκρυψη και μυστική γωνιά σου.
Θα σου κοβόταν η άνασσα από την ηδονή κι από τον πόθο.
Θα σου ψιθύριζα σε θέλω στο αυτί, για να με θέλεις σαν την τρελή κι εσύ το ίδιο.
Αν υπήρχες…
Αν εσύ υπήρχες στην δική μου την ζωή, πλάσμα θεϊκό και φωτεινό, εγώ θα σε έκανα να ουρλιάζεις ευτυχία.
Αν υπήρχες στην δική μου την ζωή, εγώ θα άρχιζα να πιστεύω ότι υπάρχει το “για πάντα”!
