Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Αιτία χωρισμού: ελαττωματικά συναισθήματα.
Πολύ ελαττωματικά μωρό μου και χωρίς συνέπεια χρόνου.
Φεύγανε και έρχονταν κατά βούληση και εμείς στεκόμασταν θεατές σε ένα έργο χιλιοπαιγμένο.
Ελαττωματικά συναισθήματα, από εκείνα που δεν ξέρεις αν σου προσφέρουν ή σου αφαιρούν, αν δεν αδειάζουν ή σε γεμίζουν, τα τραβήξαμε από τα μαλλιά να γίνουν κάτι, κάτι μεγάλο και δυνατό, μια φλόγα που θα έκαιγε στον διάβα της τα πάντα, ενώ στην πραγματικότητα ήταν απλώς μια σπίθα.
Αιτία χωρισμού τα ελαττωματικά μας συναισθήματα, εκείνα που δεν κατάφεραν ποτέ τους να συντονιστούν, ποτέ να συμβαδίσουν, εκείνα που έφθιναν όταν έπρεπε να δυναμώνουν και μας άφηναν μετέωρους και αποπροσανατολισμένους.
Τη στιγμή του τέλους φούσκωναν έτοιμα να μας παρασύρουν στον διάβα τους και έπειτα από λίγο ησύχαζαν και πάλι και φτου κι από την αρχή σε έναν αέναο κύκλο αυτομαστιγώματος.
Πολύ ελαττωματικά μωρό μου και χωρίς συνέπεια χρόνου.
Φεύγανε και έρχονταν κατά βούληση και εμείς στεκόμασταν θεατές σε ένα έργο χιλιοπαιγμένο.
Ελαττωματικά συναισθήματα, από εκείνα που δεν ξέρεις αν σου προσφέρουν ή σου αφαιρούν, αν δεν αδειάζουν ή σε γεμίζουν, τα τραβήξαμε από τα μαλλιά να γίνουν κάτι, κάτι μεγάλο και δυνατό, μια φλόγα που θα έκαιγε στον διάβα της τα πάντα, ενώ στην πραγματικότητα ήταν απλώς μια σπίθα.
Αιτία χωρισμού τα ελαττωματικά μας συναισθήματα, εκείνα που δεν κατάφεραν ποτέ τους να συντονιστούν, ποτέ να συμβαδίσουν, εκείνα που έφθιναν όταν έπρεπε να δυναμώνουν και μας άφηναν μετέωρους και αποπροσανατολισμένους.
Τη στιγμή του τέλους φούσκωναν έτοιμα να μας παρασύρουν στον διάβα τους και έπειτα από λίγο ησύχαζαν και πάλι και φτου κι από την αρχή σε έναν αέναο κύκλο αυτομαστιγώματος.
