Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Η μέρα ήταν τόσο ωραία
κι εκείνος έχει γράψει τόσα ποιήματα
που θέλει να τα ζήσει μαζί της.
Θα βρει μια μικρή χαραμάδα
να της ψιθυρίσει τα ανείπωτα
και να απλώσει τα σεντόνια
της συνύπαρξης.
Ίσως εκείνο το ηλιοβασίλεμα
να μην είναι για αυτούς,
και να πρέπει να περιμένουν
κάποια άλλη εποχή.
Μα περίμεναν,
και οι εποχές άλλαζαν,
και με κάθε βεβαιότητα
δεν έχει υπάρξει
πιο σωστή εποχή
από αυτή εδώ.
Μια απόδραση μαζί της
είναι το μόνο που ζητάει.
Να περιπλανηθούν στους δρόμους,
να ζήσουν διαφορετικά,
να πιστέψουν σε έναν νέο κόσμο,
που θα χωρέσουν μαζί.
Θέλει να βουτήξει μέσα της
δίχως καθίζηση,
και να της ξοδέψει
όλο τον χρόνο του.
