Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Χαμόγελο. Αυτή η καμπύλη των χειλιών μας. Άλλοτε αληθινό, άλλοτε ψεύτικο, άλλοτε ηχηρό γέλιο, άλλοτε βουβό. Κι όμως, τα πιο δυνατά χαμόγελα έχουν φτιαχτεί μέσα από πίκρες, δάκρυα και απίστευτο πόνο. Κι αυτά είναι τα πιο αληθινά χαμόγελα. Πρέπει να μάθεις να τα σέβεσαι. Έχει κοπιάσει πολύ ο άνθρωπος αυτός, για να ξαναφέρει το γέλιο στα χείλη του. Τα έχει δαγκώσει, τα έχει ματώσει, μόνο και μόνο για να μην ουρλιάξει. Μόνο και μόνο για να μην τον λυπηθεί κάνεις, να μην δει κανείς την πονεμένη ψυχή που κουβαλάει. Μην του το στερείς, λοιπόν. Είναι η μάσκα του, για να κρύβει τον πόνο. Είναι η δύναμή του, η απόδειξη ότι δεν χάνει το κουράγιο του.
Αυτό το χαμόγελο δείχνει δύναμη ψυχής και δεν έχει κανείς το δικαίωμα να το στερεί από κανέναν. Σεβάσου αυτό το χαμόγελο και τον άνθρωπο που σου το χαρίζει τόσο απλόχερα. Αν μπορείς, γίνε εσύ το πιο αληθινό χαμόγελο στο προσωπάκι που έχεις απέναντι σου και μεταμόρφωσε το σε γέλιο ψυχής. Αυτό έχει ανάγκη.. Να γελάσει με την ψυχή του.
Αν δεν μπορείς, φρόντισε τουλάχιστον μην το χαλάσεις. Είναι πιο δίκαιο από το να το στερήσεις.
Κι αν μπορείς, γίνε ο λόγος που κάποιος χαμογελάει αληθινά! Είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορείς να κάνεις σε έναν άνθρωπο…να γίνεις το χαμόγελο του!
