Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Και τώρα οι δυο μας!
Αρκετά κρυφτήκαμε πίσω από τις λέξεις, αρκετά αφήσαμε το χρόνο να μας δείξει τι νιώθουμε, αρκετά ονομάσαμε συμπτώσεις όλες εκείνες τις φορές που προσπαθήσαμε δήθεν τυχαία να βρεθούμε.
Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά.
Σε θέλω και με θέλεις! Και το ξέρουμε πια κι οι δυο.
Το μαρτυράει η ατμόσφαιρα, που φορτίζεται κάθε φορά που βρισκόμαστε στον ίδιο χώρο. Μας το λένε τα βλέμματα, που πετάνε σπίθες κάθε φορά που διασταυρώνονται. Μας το φανερώνουν τα κορμιά που ηλεκτρίζονται σε κάθε τυχαίο άγγιγμα.
Σε θέλω τόσο πολύ, που πονάω από την ανάγκη να βρεθώ στην αγκαλιά σου. Με θέλεις τόσο πολύ, που ψάχνεις αφορμές για να με συναντήσεις. Όταν βρισκόμαστε λες και χάνεται ο κόσμος γύρω μας και μένουμε μόνο εμείς οι δυο. Κι όταν χωρίζουμε ο χρόνος κυλάει βασανιστικά αργά μέχρι να ξανασυναντηθούμε.
Τι περιμένουμε, λοιπόν;
Άσε στην άκρη ενδοιασμούς και επιφυλάξεις κι έλα πάρε με αγκαλιά! Φυλάκισέ με στα δυνατά σου χέρια και πάρε με να φύγουμε μακριά. Μονάχα οι δυο μας.
Μην ψάχνεις λέξεις, δε χρειάζεται να πούμε τίποτα. Ξέρεις και ξέρω. Μονάχα φίλα με, μ΄ένα φιλί που θα μας κόψει την ανάσα. Κι άσε ετούτο το φιλί να μαρτυρήσει όλο τον πόθο που νιώθουμε. Άσε τον έρωτα να μας παρασύρει σε μια μάχη χωρίς τελειωμό, χωρίς νικητή και νικημένο.
Έλα να ζήσουμε μια νύχτα όλο πάθος. Να με διεκδικήσεις και να σου παραδοθώ. Να σε αφήσω να γνωρίσεις κάθε εκατοστό του κορμιού μου και να γεμίσω το σώμα σου φιλιά. Να με κατακτήσεις και να γεμίσει η ύπαρξή μου από σένα. Να γίνεις δικός μου και να σε νιώσω κομμάτι μου.
Έλα μαζί μου, σε μια σφιχτή αγκαλιά, να μην υπάρχει απόσταση ανάμεσά μας, να κουμπώσουμε οι δυο μας και να γίνουμε ένα. Να χαθούμε σ΄έναν κόσμο ολοδικό μας και να αφήσουμε την επιθυμία να μας οδηγήσει. Έλα να μοιραστούμε κάθε ανομολόγητη σκέψη μας, να ζήσουμε κάθε κρυφή φαντασίωσή μας, να δοκιμάσουμε τα όριά μας και να τα ξεπεράσουμε μαζί.
Έλα να ζήσουμε τον έρωτα που λαχταράμε. Να γεμίσουμε το δωμάτιο αναστεναγμούς. Να κάνουμε τη σπίθα φωτιά και να καούμε μαζί, για να ξαναγεννηθούμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, σαν να μην υπήρξαμε ποτέ πριν από τη νύχτα αυτή.
Κι ύστερα να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μοιραστούμε όνειρα κι ανάσες, λαχτάρα και καρδιοχτύπια. Να μας βρει το επόμενο πρωί με τα κορμιά μας ενωμένα και τα χέρια δεμένα σ΄έναν άλυτο δεσμό. Να μου χαμογελάσεις και να δω τον ήλιο στο βλέμμα σου. Να σου πω την πρώτη καλημέρα και να νιώσω το χάδι σου. Να ξεκινήσουμε μαζί τη μέρα μας, να ξεκινήσουμε μαζί τη ζωή μας.
Έλα, λοιπόν, σε περιμένω. Να κάνουμε πραγματικότητα τα όνειρά μας, να φτιάξουμε έναν κόσμο απ΄την αρχή για μας. Να τον γεμίσουμε χαμόγελα, χρώματα και αγάπη. Γιατί σε θέλω, γιατί με θέλεις!
Γιατί εμείς οι δυο υπάρχουμε για να είμαστε μαζί!
