Η άγκυρα, χώθηκε βαθιά μέσα στα πρέπει.

Γράφει η Γαρυφαλιά Μοίρα

Πόσα ακόμα δεν μπορώ να συγχωρώ, ν’αντέχω, να κάνω υπομονή και να βλέπω τα πρέπει σου.
Χάθηκες, μίσεψες, μια μέρα, αφού για τα πρέπει σου εσύ, τα κάνεις όλα πέρα.
Θέλω και πρέπει, να μάχονται σε μιαν αγκάλη. Τα θέλω σου να τα έχω εγώ και στα πρέπει σου εσύ και πάλι.
Φουρτούνιασε η θάλασσα, τα θέλω στα πανιά σου, κι ήρθες βρεγμένος να σταθείς, στα πιο κρυφά σου όνειρα. Είναι η ζωή και η θάλασσα, τα ταραγμένω θέλω, φούσκωσαν τα πανιά σου μα εγώ σε περιμένω.
Διέσχιζες στις θάλασσες με αέρα στα πανιά σου, ζήταγες τα θέλω σου, για μια στιγμή μόνο κοντά σου.
Μα ήρθε η ώρα η πιο κακή, που τα πρέπει άγκυρα έριξαν βαθιά και το καράβι στέκει.
Στέκει εκεί, καταμεσής, να κουνηθεί δεν πρέπει.
Η άγκυρα, χώθηκε βαθιά μέσα στα πρέπει.

© 2023 Love&More. All Rights Reserved. Design by JG Web Design

Contact us

Scroll To Top