LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
Subscribe
LoveLetters LoveLetters

Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

194K
30K
0
LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
  • LOVE

Τροβαδούροι της αναπαραγωγής του κενού στις ψυχές των άλλων.

  • January 24, 2017
  • LoveLetters
Total
0
Shares
0
0
0

Γράφει η Ελένη Αράπη

“Να διεισδύσεις στο κεφάλι του άλλου, να του γίνεις ανάγκη. Να τον καταστήσεις τοξικομανή της πρόσκαιρης ηδονής, μόνο έτσι υποτακτικό θα τον έχεις”.

Συμβουλές προς επίμαχους εραστές της υδρίας, ούτε καν της μήτρας, της υδρίας. Εδώ οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως χωνευτήρια σπέρματος, υγρά πτυελοδοχεία.

Εραστές του κενού, ελέω θεού βασιλείς, διδάκτορες- δικτάτορες του Υ.

Τροβαδούροι της αναπαραγωγής του κενού στις ψυχές των άλλων.

Πλασάρουν τη γνωστή παραμύθα. Ο ιδανικός μα πάντα ανάξιος εραστής, το αναπάντεχο του έρωτα -καλά προσχεδιασμένο πάντα – χτυπά την πόρτα στα χωνευτήρια.

Μαέστροι σκηνοθέτες γράφουν το σενάριο της ζωής και σας κάνουν κομπάρσους· μπαίνουν τόσο καλά και οι ίδιοι μέσα στον ρόλο, που ψέμα κι αλήθεια γίνονται ένα.

Μόλις η εξάρτηση αρχίζει να αχνοφέγγει, αρχίζουν σιγά σιγά να αποκαλύπτουν το προσωπείο, επιβάλλοντας την κυριαρχία τους. Μότο τους, ο κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη έναν θεό “εγώ ειμί ο θεός, εγώ και ο εξουσιαστής, κατακτώντας το μυαλό, ορίζω το “είναι” τους, μου παραδίδονται ανεπιστρεπτί”.

Αλλάζουν τα πτώματα σαν να είναι πιάτα προς βρώση, τα προσωπεία χωρίς αιδώ, δίχως καμία αίσθηση ενοχής. Πάντα βρίσκουν δικαιολογίες για να επιβιώσουν μέσα στο απόλυτο κενό τους, τουλάχιστον δεν είναι δυστυχείς, προσφέρουν λίγη ευτυχία σε όλους, αποκαθιστώντας την φυσική αταξία. Όλες οι γυναίκες οφείλουν να γευτούν λίγη χαρά και οι πιο άσχημες και οι πιο αδικημένες, και δή οι πιο αδικημένες, αφού είναι η πιο εύκολη λεία.

Ο λύκος δαγκώνει πάντα υπέροχα και τα πρόβατα του γυρνούν πάντα την πλάτη, για να ξεχνούν ότι είναι πρόβατα, κι αυτός να ξεχνά οτι είναι ήδη πτώματα.

Μανιώδεις εραστές της ηδονής, με το εξωτερικό περίβλημα πάντα του έρωτα, δολοφόνοι ψυχών, διαιωνίζουν την υπαρξιακή μοναξιά, νεκρώνοντας τα θύματά τους.

Μα και οι θύτες εντέλει γίνονται θύματα, ξεσκίζοντας ξεσκίζονται. Κλείνουν τα μάτια, εύχονται να ήταν τυφλοί, χωρίς γεύση, δίχως οσμή, να κατασπαράξουν το θήραμα και αμέσως μετά να φύγουν, κυνηγοί κυνηγημένοι.

Και έρχεται η ώρα -μακάρι να ρθει- που κάπου βαθιά μέσα τους νιώθουν το κενό. Τα δακρυσμένα μάτια ενίοτε τους στοιχειώνουν και δεν είναι που τα συμπονούν είναι που δεν μπορούν να αντιληφθούν, πώς γίνεται και δεν δακρύζουν τα δικά τους;

Πονάνε όχι γιατί προκάλεσαν τον πόνο, μα γιατί το θεουργικά πλασμένο προσωπείο τους κάηκε και αποκαλύφθηκε το κτήνος που εξέθρεψαν μέσα τους.

Κι έρχεται η στιγμή που σβήνουν τα φώτα, οι πολλαπλές εκσπερματώσεις έχουν πια κοπάσει, το σώμα έχει κουραστεί – γιατί είναι σίγουρο ότι θα κουραστεί – οι ρυτίδες αρχίζουν να αμαυρώνουν την υπέροχη ευμορφία τους – βασική κατάρα του λίγου τους- τότε κάπου μέσα σε ένα αμάξι, κοιτώντας από ψηλά το ποίμνιον να τους θεώνει, συνειδητοποιούν ότι όχι μόνο δεν είναι θεοί, μα ούτε καν άνθρωποι, αφού ποτέ τους δεν τόλμησαν να αφεθούν, να πονέσουν, το υπέροχο προσωπείο τους να γδάρουν, τα σπλάχνα τους να οσμιστούν.

Σιγοσβήνουν θνητοί και μόνοι, αναμένοντας τον έρωτα – θάνατο μήπως και τους λυτρώσει·

μάταια πάντα.

Views: 559
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα
  • ελένη αράπη
  • έρωτας
  • μάταιος
LoveLetters

Previous Article
  • LOVE

Όταν το “εμείς” σε πνίγει, το “εγώ” είναι ο μόνος δρόμος

  • January 24, 2017
  • LoveLetters
View Post
Next Article
  • LOVE

Πώς να δαμάσω τη θέλησή μου να τρέξω στην αγκαλιά σου!

  • January 24, 2017
  • LoveLetters
View Post
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
Lovenmore, loveletters, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post
  • Featured
  • LOVE

Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.

  • Μαρία Αρφαρά
  • November 16, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.

  • Ζωή Αρχοντάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.

  • Ιωάννα Ανδριανού
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE
  • Writing Lab

Δεν ερωτεύτηκες έναν άντρα για να αναλάβεις την ανατροφή του

  • Καίτη Αγγελιδάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE

Οι όροι είναι για τα συμβόλαια, όχι για τις ανθρώπινες σχέσεις.

  • Θώμη Μπαλτσαβιά
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE

Μη σκορπάς το φως σου σε μάτια που δε σε κοιτούν.

  • Κική Γ.
  • November 13, 2026
View Post
  • LOVE

Μήπως πρέπει να ξανασυστηθούμε;

  • ALICE
  • November 13, 2026
View Post
  • LOVE

Μη γίνουμε σαν τις χάρτινες αγάπες που υπάρχουν γύρω μας.

  • Γιώργος Καραγεώργος
  • November 10, 2026

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ

  • Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.
  • Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026: Δεν είναι όλες οι δυσκολίες σημάδι ότι βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο.
  • Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.
  • Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.
  • Τα αυτονόητα είναι μια υπέροχη παρεξήγηση

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

No comments to show.

Subscribe

Εσύ μας δίνεις το email σου κι εμείς σου στέλνουμε τα νέα μας

LoveLetters
  • #justastoryteller
  • LoveStars
  • Writers
  • Web Radio
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

Input your search keywords and press Enter.

Close