Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου
Προσευχήθηκα για αγάπη και ο θεός μου έστειλε εσένα!
Προσευχήθηκα για κάποιον που να με αγαπά ακριβώς για αυτό που είμαι και εμφανίστηκες εσύ…στη πιο μεγάλη αλλαγή της ζωής μου…ήρθες εσύ.. ο πιο πιστός μου φίλος!
Ξέρεις σου χρωστώ πολλά…εσύ με έμαθες τι είναι η αγάπη, εσύ με έμαθες πως η αγάπη δεν ζητά πολλά, η αγάπη απλά υπάρχει και αρκείτε με τα ελάχιστα, με τα βασικά, αυτά της επιβίωσης!
Ξέρεις νοιώθω ευγνώμον…πάντα ήσουν εκεί, είτε είχα νεύρα, είτε έκλαιγα, είτε γελούσα, εσύ απλά με κοιτούσες και με άκουγες…κούρνιαζες στην αγκαλιά μου για να μου θυμίσεις τι είναι η αγάπη!
Ξέρεις θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί με κάνεις καλύτερη σαν άνθρωπο, γιατί αγγίζεις πλευρές του εαυτού μου που δεν ήξερα πως είχα! Εσύ δεν νοιάστηκες ποτέ τι ρούχα φοράω, αν πηρά κιλά, αν πήρα αύξηση ή σε τι σπίτι μένω και τι αυτοκίνητο οδηγώ! Εσύ δεν βλέπεις με τα μάτια του προσώπου αλλά τα μάτια της ψυχής!
Η αλήθεια βέβαια είναι πως είσαι λίγο περίεργος και καθόλου συνηθισμένος γιατί ποτέ δεν μιλάς και έχεις και τέσσερα πόδια, άσε που έχεις και μια ουρά που κινείτε με άστατους ρυθμούς και θερίζει διάφορα…επίσης δεν σε συμφέρει να σου θυμίσω τα ωραία παπούτσια μου που έφαγες, ούτε εκείνη την ωραία ζακέτα που ήθελες να παίξεις…ούτε όταν πηδούσες από τα παράθυρα για να φλερτάρεις και δεν θα αναφέρω καν την εμμονή σου με το φαγητό… λατρεύω τις ζαβολιές σου!
Εσύ ο πιο πιστός μου φίλος, η πιο αθώα μου πλευρά! Εσύ με έμαθες τόσα που άνθρωπος δεν στάθηκε ισάξιος απέναντι σου! Και ξέρεις κάτι…τυχεροί οι άνθρωποι που είναι ικανοί να δημιουργήσουν φιλίες σαν και την δική μας, όσο για εκείνους που δεν έχουν ιδέα για πιο πράγμα μιλώ, κρίμα γιατί χάνουν ένα καλό δάσκαλο ζωής που θα τους μάθαινε πολλά!
Σε ευχαριστώ τετράποδε πιστέ μου φίλε!!!
