Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Ε, ψιτ.
Σε εσένα μιλάω.
Σε εσένα που βάζεις την παράμετρο του “Όταν θα…” μπροστά από κάθε επιθυμία.
Πριν από κάθε “θέλω”.
Για πες μου λίγο, θα ζήσεις “όταν θα…” τι;
Όταν ο ήλιος βγει από τη δύση;
Όταν ο ήλιος βγάλει κέρατα;
Όταν;;
Πότε θα ζήσεις;
Πότε θα τολμήσεις να διεκδικήσεις τον έρωτα, το πάθος, την ίδια τη ζωή;
Όταν θα… έχεις λεφτά;
Σιγά! Ο έρωτας θέλει αγκαλιές, φιλιά και χέρια δεμένα!
Όταν θα… είναι σωστές οι συνθήκες;
Ποτέ δεν θα είναι! Ποτέ δεν θα ζήσεις τις τέλειες, ιδανικές και σωστές συνθήκες.
Σημασία έχει να ζήσεις τη ζωή στις λάθος συνθήκες και να τις κάνεις σωστές.
Ζήσε τώρα.
Σήμερα!
Η μόνη περιουσία σου, είναι αυτό που έχεις τώρα στα χέρια σου, τώρα στην ψυχή σου, τώρα στην καρδιά σου!
Η μόνη σου ελπίδα για το μέλλον, είναι όχι ότι ονειρεύεσαι σήμερα αλλά όλα όσα θα κάνεις σήμερα για να αγγίξεις τα όνειρά σου!
Το μόνο που αξίζει, στο τέλος της μέρας, να έχεις βρεθεί μισό βήμα πιο κοντά στα όνειρά σου!
Το μόνο που αξίζει, είναι να μην χρωστάς φιλιά, χάδια και πράξεις έρωτα!
