Γράφει η Βάλια Κ.
Συγνώμη.
Μια λέξη που με τη πάροδο των χρόνων έχει γίνει έρμαιο στο στόμα ανθρώπων που για να αποφύγουν καταστάσεις ή και απώλειες την πετάνε όπως θα πέταγαν και την μασημένη τσίχλα που έχασε πλέον την γεύση της μέσα στο στόμα τους.
Άνθρωποι χωρίς φιλότιμο και ουσία είναι εκείνοι που την υποβίβασαν και την ακούς και αμφιβάλλεις. Ίσως να έφτασες στο σημείο να μη πιστεύεις και εκείνους που την εννοούν με λόγια αλλά και με πράξεις.
Έφτασες πολλές φορές στο σημείο να μπεις στη θέση του για να καταλάβεις τον λόγο που το έκανε το λάθος και μετά το διόρθωνε με ένα Συγνώμη.
Έριξες και ένα μέρος από τις ευθύνες πάνω σου για να μη τον αδικήσεις και να αφήσεις ένα παραθυράκι για να μπει μέσα μια καινούρια αρχή.
Ήθελες να είσαι δίκαιη και όμως όσο και να συγχωρούσες γιατί τον ήθελες στη ζωή σου έγινες από θύμα θύτης με μια του κουβέντα “Φταις και εσύ” σου είπε πάνω στην κουβέντα όταν σε ένοιωσε αδύναμη γιατί δε μπορούσες να αντισταθείς στα μάτια του που σε κοιτούσαν και σου υποσχόταν ότι δε θα ξανά συμβεί.
Είναι λάθη που τα συγχωρείς και ο καθένας μας θα το έκανε γιατί πάνω στη στιγμή και στον λόγο μπορούν να ειπωθούν διάφορα αλλά η μεταμέλεια και οι πράξεις που θα ακολουθήσουν έχουν την δύναμη από μόνες τους να σβήσουν τον πόνο ή την παρεξήγηση.
Οι άνθρωποι εξάλλου είναι διαφορετικοί μεταξύ τους και αυτό θα πρέπει να το σεβόμαστε αρκεί να μη πατάει ο καθένας πάνω στην διαφορετικότητα και δημιουργούνται παρεξηγήσεις και λάθη.
Είναι όμως και λάθη που αλλάζουν τον χαρακτήρα σου και τα πιστεύω σου αν πέσεις στην παγίδα της συγνώμης. Που σε κάνουν να ανέχεσαι συμπεριφορές και να βιώνεις καταστάσεις που θα καταδίκαζες αν τις άκουγες από αλλού.
Λένε ότι μόνο τους συγγενείς δεν επιλέγουμε και δε μπορούμε να αλλάξουμε αλλά τους φίλους και όλους τους υπόλοιπους που έχουμε γύρω μας είναι από δικιά μας επιλογή.
Οπότε φίλη μου επιλέγεις και ότι δε σου κάνει παρά μόνο σε κουράζει ή σε πονάει το διώχνεις μακριά. Βρίσκεις την δύναμη να συγχωρέσεις για να μπορέσεις να προχωρήσεις μπροστά αλλά αυτή τη φορά μόνη σου.
Η συγχώρεση απελευθερώνει και αν βρεις αυτή τη δύναμη μέσα σου να το κάνεις τότε δε θα πρέπει να σε φοβίζει μετά τίποτα.
Όταν απελευθερώνεσαι δε νοιώθεις κακίες, δε περιμένεις από τον άλλον κάποια κίνηση ή να αλλάξει γιατί εξάλλου για να αλλάξει κάποιος πρέπει να το θέλει.
Αφήνεις στο παρελθόν τις καταστάσεις που σε κρατούσαν δεμένη και προχωράς κοιτάζοντας το μέλλον σου στα μάτια χωρίς να φοβάσαι. Σπας αυτά τα δεσμά.
Αποδέχεσαι τις επιλογές σου και ας ήταν λάθος γιατί και από εκεί πήρες κάποιο μάθημα και συνεχίζεις.
“Γιατί η συγχώρεση είναι ανώτερη από την τιμωρία.”
Ηράκλειτος
