Blog

Γραφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη

Ο Καβάφης είπε : «Έρωτας δεν είναι μόνο ότι εκπληρώθηκε – είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν».

Μάστιγα. Ψυχική και σωματική, μάστιγα που πονάει, καίει, ουρλιάζει. Το έχεις νιώσει έτσι δεν είναι ; Το έχεις νιώσει να κυλάει στο αίμα σου σαν εκδίκηση, σαν αρρώστια; Το μυαλό σου δεν λέει να ησυχάσει, βασανίζεται, έχει πάθει εμμονή. Ούτε να το ονομάσεις δεν ξέρεις ή μάλλον δεν θέλεις. Τι ταμπέλα να βάλεις σε κάτι που ποθείς με όλο σου το είναι και δεν μπορείς να το έχεις; Απωθημένο λέγεται ναι, το βρήκες.

Απωθημένο, ανεκπλήρωτο, παραζάλη. ‘Ο,τι σενάριο παίζει, παίζει μόνο μέσα στη παραζάλη του μυαλού σου γιατί αλλού χλωμό το βλέπω να παίζει. Μεγάλη μάστιγα, και πολλοί οι παθόντες. Με ποιους όμως μπορεί κάποιος να πάθει κόλλημα; Μήπως είναι κάποιος που δεν μπορείς να έχεις, επειδή σου το απαγορεύουν οι περιστάσεις; Μήπως είναι κάποιος που είναι φίλος και για να μη χαλάσει η φιλία, κρατάμε το στοματάκι μας ερμητικά κλειστό;

Τα απωθημένα είναι συνήθως αυτά που λένε άπιαστα όνειρα. Εγώ θα πω απλά πως είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά. Τις πλείστες φορές εμείς βάζουμε τρικλοποδιές στους πόθους μας και στα θέλω μας. Υπάρχουν και περιπτώσεις που είναι άπιαστα όπως το να μπεις ανάμεσα σε ζευγάρι, εκεί βάζεις φρένο.

Αυτά τα ανεκπλήρωτα κρύβουν μέσα τους καταπιεσμένες επιθυμίες, συναισθήματα, που έχουν μετατοπιστεί στο υποσυνείδητο και σε στοιχειώνουν για καιρό.

Αν μπορείς ζήσε το και μην σε νοιάζει, αρκεί να μην πληγώσεις τρίτους. Όλα τα άλλα είναι να είχαμε να λέγαμε. Όταν θέλουν δύο, πολύ, τα εμπόδια παύουν να υπάρχουν. Κανόνας.

BY:

angelikatheofanidi@gmail.com

Γράφω, όπως άλλοι παίρνουν παυσίπονα..