Blog

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος

Κι είσαι κι εσύ που συνήθισες να κρυώνεις και να φοβάσαι, που όλο αυτό το έχεις κάνει φύση σου, που δέχτηκες αυτή σου την κατάσταση σαν δεδομένο, σαν κάτι οριστικό, σαν μοίρα σου.

Όμως, θα δεις ότι δεν είναι έτσι όπως νομίζεις!
Θα δεις πως θα έρθει μια στιγμή που όλο αυτό θα αλλάξει!
Θα έρθει ένας άνθρωπος που θα είναι ήλιος ζεστός, που θα σε πάρει μια αγκαλιά κι εσύ θα πάψεις επιτέλους να φοβάσαι.

Στην αρχή θα σου είναι δύσκολο να το πιστέψεις, θα είσαι κλειδωμένος, κουμπωμένος, θα κάνεις σπασμωδικές κινήσεις, σχεδόν θα προσπαθείς να τον αποφύγεις και θα θέλεις να γυρίσεις σε ότι και σε όσα ήξερες.
Στην αρχή θα νιώθεις ότι έχεις βγει από το σώμα σου, ότι δεν είσαι εσύ, ότι δεν σου συμβαίνει εσένα αυτό το πράγμα, θα αντιδράς.
Θα θέλεις να επιστρέψεις ξανά εκεί που ήσουνα, στο τίποτα σου, στον φόβο σου τον τόσο γνώριμο σου, στην οικία παγωνιά σου.

Όμως όσο θα περνάει ο χρόνος, όσο θα εξοικειώνεσαι, όσο θα το αποδέχεσαι, θα αρχίσεις δειλά δειλά να αφήνεσαι στα χέρια του “σωτήρα” σου, σαν το νεογνό που το αγκαλιάζει για πρώτη φορά η μάνα του, σαν εκείνη την πρώτη αμήχανη αγκαλιά.

Ώσπου στο τέλος, θα καταλάβεις!
Θα καταλάβεις πως τόσο καιρό δεν ζούσες, απλά υπήρχες, απλά είχες μπει στην αναμονή.
Θα καταλάβεις πως ότι περνούσες, ήταν ένα όνειρο κακό, ένας εφιάλτης και τώρα ξύπνησες.
Θα καταλάβεις ότι αυτός εδώ που είναι μπροστά σου, είναι ο άνθρωπος σου που σου τον έστειλε ο Θεός για να σε αγαπήσει και για να σε σώσει, για να φυσήξει μέσα σου και να αναπνεύσεις ρε γαμώτο.

Κι όταν πια οριστικά θα το έχεις εμπεδώσεις, θα το έχεις πιστέψεις εντελώς και θα έχεις δεις επιτέλους την αληθινή αλήθεια κατάματα, τότε θα κλάψεις! Αλλά αυτό το κλάμα σου θα είναι αλλιώτικο, δεν θα είναι πόνος και παράπονο, θα είναι κλάμα χαράς πρωτόγνωρης.
Θα κλάψεις λυτρωμένος από ευτυχία, όπως ακριβώς κλαίει ένα παιδί που για λίγο χάθηκε μέσα στο άγριο πλήθος, μα το βρήκε πάλι ο γονιός του κι αυτό ξεσπάει σε κλάματα χαράς και λύτρωσης μέσα στην αγκαλιά του…

Να το θυμάσαι αυτό που θα σου πω φίλε μου, καμία κατάσταση δεν είναι οριστική.
Καμιά δυσάρεστη συνθήκη δεν είναι για πάντα.
Καμιά καταιγίδα και κανένας χειμώνας δεν διαρκεί αιώνια.
Αρκεί εσύ να είσαι ανοιχτός κι αρκεί να το πιστέψεις.
Γιατί για όλους έχει κάποιον ο Θεός, για όλους υπάρχει κάπου εκεί έξω ένας που μας ψάχνει, για όλους η μοίρα μας έχει φυλαγμένο ένα “θαύμα”.

Άκουσε με, υπάρχουνε σου λέω άνθρωποι που είναι αγκαλιές φιλόξενες, αγκαλιές ζεστές, αγκαλιές σωτήριες. Υπάρχουν άνθρωποι αγάπες κι άνθρωποι έρωτες, κι ένας από όλους αυτούς είναι ο δικός σου κι εσύ είσαι ο δικός του.

Ψηλά το κεφάλι σου λοιπόν και έχε τις κεραίες σου ανοιχτές, γιατί αυτό που ζεις σήμερα δεν θα είναι παντοτινό, εκτός πια κι αν το επιλέξεις!

BY:

giokarageorgos7@outlook.com

Κι όταν οι άλλοι σου λένε, "δεν γίνεται", να μην τους ακούς! Όταν όλα θα σου φαίνονται, κενά, αδιάφορα κι...