Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Δεν έχω να σου πω μεγάλα λόγια, ούτε και θέλω να ακούσω από εσένα.
Θέλω να μου δώσεις και να σου δώσω χρόνο.
Χρόνο να γνωριστούμε, να αγαπηθούμε, να μάθουμε ο ένας τον άλλο.
Να μισηθούμε και να ξαναγαπηθούμε από την αρχή.
Να κάνουμε λάθη και να πληγώσουμε ο ένας τον άλλο.
Να γιατρέψουμε τις πληγές ο ένας του άλλου.
Μην μου πεις σε παρακαλώ πως είσαι ο ένας κι ο μοναδικός, ούτε πως γεννήθηκες για να είμαστε μαζί.
Τα έχω ξανακούσει.
Τα έχω ξαναπεί.
Δώσε μας χρόνο.
Χρόνο να ξαναπιστέψω σε αυτό που είναι ο έρωτας, σε αυτό που σου μαθαίνει η ζωή απ΄την αρχή.
Δώσε μου χρόνο να ξαναμάθω πώς είναι να σε αγγίζουν και να μην πονάνε τα μέσα σου.
Πώς είναι να αφήνεσαι και να παραδίνεσαι.
Γι’αυτό σου λέω, μην μου μιλήσεις για τα μεγάλα.. μα δώσε μου εκείνο το μικρό.
Το μικρό που σου ζητάω.
Χρόνο.
