Blog

Γράφει η Φύλλις Γκούστη

Όχι, δεν είναι πως εκείνοι που συνήθως χαμογελούν, εκείνοι που σπεύδουν να βοηθήσουν, εκείνοι που νοιάζονται και φροντίζουν, δεν έχουν προβλήματα.
Δεν είναι πως όλοι αυτοί, εθελοτυφλούν για το γύρω κακό, άδικο και άσχημο και μένουν “στον κόσμο τους”.
Είναι που κοιτούν μέσα αντί για γύρω τους, μένουν και επιμένουν υπομονετικά στο να φτιάξουν τον εαυτό τους,
να επενδύουν σε αυτόν, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν κάποια στιγμή οι ίδιοι, να βοηθήσουν στην μετατόπιση του γενικού κακού και μεταμόρφωσή του σε καλού.
Γιατί απλά, αυτό ύφαιναν μέσα τους τόσα χρόνια, αυτό γνωρίζουν να μεταλαμπαδεύουν και ίσως τελικά να είναι και αυτός ο λόγος ύπαρξής τους.
Δεν είναι να τους ζηλεύεις επειδή φαίνονται να μην έχουν προβλήματα.
Έχουν.
Έχουν όμως επιλέξει να τα λύνουν αργά την νύχτα με τον άνθρωπό τους αγκαλιά, ή ακόμα και μόνοι τους να τα διαλογίζονται, γιατί δεν χρωστά ο γείτονας, ο φίλος, ο πελάτης τίποτα για να τους βλέπει μουτρωμένους.
Την επόμενη φορά λοιπόν, που θα σε εκνευρίσει ο χαμογελαστός, ο ευγενικός, ο ήρεμος..
Σκέψου ότι με την συμπεριφορά του εκείνος, αλλάζει ήδη τον κόσμο.
Τον κόσμο μέσα του μα και δίπλα του, όσο εσύ μένεις να συγκρίνεις και να διαλαλείς αδικίες, πόνους και μιζέριες, νομίζοντας πως σε βάθρο θα σε βγάλουν, γιατί το’χουμε λιγάκι οι άνθρωποι να “δίνουμε” παράσημα στον πιο… καημένο.

BY:

llovelletters@loveletters.gr

Στα μάτια μας. Εκεί κρύβονται όλα όσα το στόμα ξεχνάει να πει και το σώμα αποφεύγει να δείξει. Στα μάτια...