Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου
Θα έρθει η σωστή στιγμή, η στιγμή που όλα θα είναι ευνοϊκά, η στιγμή που θα φυσήξει ο ουριος εκείνος άνεμος που θα διώξει μακριά κάθε εμπόδιο, κάθε πρόβλημα, κάθε ατυχία.
Πόσες αναβολές δεν έβαλες σε όνειρα και ”θέλω”, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή; Πόσες φορές δεν βολεύτηκες σε ατελείωτα ”αργότερα”, με τη δικαιολογία της ”σωστής στιγμής”, από φόβο μην ματώσεις, μην πονέσεις, μην ηττηθείς; Πόσες στιγμές δεν έχασες; Πόση ζωή δεν στερήθηκες;
Ποια είναι η κατάλληλη στιγμή μάτια μου; Ποια είναι καταλληλοτερη απ το τωρα; Ποια στιγμή είναι πιο σωστή απ αυτή που συμπίπτει με τα ”θέλω” σου; Ποια στιγμή που περιμένεις να έρθει, θ αντισταθμισει όσες χάνεις περιμένοντας;
Τώρα, γιατί το αύριο κανείς δεν το ξέρει. Τώρα, γιατί το μετά κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Τώρα, γιατί είναι το μόνο που κρατάμε στα χέρια μας, σ έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται.Τώρα, γιατί το τώρα είναι το μόνο δεδομένο.
