Blog

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου

Μου λες μ’αγαπας, αλλά. Αλλά είμαι πολλή, πολύ φωνακλού, πολύ συναισθηματική, πολλή για τους φίλους σου που προτιμούν κάτι πιο ήπιο, πολλή και για εσένα με τα μέτρια και χλιαρά συναισθήματά σου.
Μου λες να μετριάσω τις αντιδράσεις μου, να προσπαθήσω να χωρέσω στα μέτρα και στα σταθμά σου για να μπορέσουμε να είμαστε μαζί. Μου λες πως ντρέπεσαι να βγαίνουμε παρέα και πως δεν είμαι νορμάλ.
Νορμάλ για ποιον άραγε, σε ρωτώ και μου σηκώνεις αδιάφορα τους ώμους.
Και είναι η σειρά μου να μιλήσω. Είναι η σειρά μου να σου πω, πως εγώ δεν γεννήθηκα για να χωρέσω σε κανενός τα κουτάκια.
Δεν είναι το πολύ μου για τους λίγους και αν αυτό δεν σου κάνει τότε από δω παν κι οι άλλοι. Άκου να δεις, τα καλούπια είναι για τα αγάλματα όχι για τους ανθρώπους κι όσοι προσπαθήσουν να με χωρέσουν μέσα σε αυτά θα αποτύχουν με μεγάλη επιτυχία.
Γι’ αυτό, τράβα εσύ τον δρόμο σου να τραβήξω και εγώ τον δικό μου, χωρίς ναι μεν και αλλά.

BY:

Angelakamp1997@gmail.com

Τα παραθυρια που επιλεγουμε, εχουν σημασια!