Blog

Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου

Η ανθρώπινη φύση μπορεί να παρομοιαστεί με έναν ατελείωτο ωκεανό μυστηρίου και αντιφάσεων. Κάθε άνθρωπος αποτελεί μια μοναδική συλλογή πεποιθήσεων, εμπειριών και πράξεων για τον εαυτό του και τον κόσμο που τον περιβάλλει.

Όσα χρόνια κι αν ζεις σε αυτή την πλάση έχεις αναρωτηθεί ποτέ ποιος είναι ο ρόλος σου στη δικό σου έργο; Ή αν το δούμε σ’ ένα ευρύτερο πλάνο έχεις αναλογιστεί ποτέ γιατί αντέδρασες με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο σε καταστάσεις που δεν είχες ξανά αντιμετωπίσει; Γιατί σοκαρίστηκες με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε ο διπλανός σου σε κάποια συγκεκριμένη περίπτωση;

Ποιο είναι το αποτύπωμα που αφήνει ο καθένας από μας κατά τη διάρκεια της ζωής του και τι είναι αυτό για το οποίο μας φέρνει κάποιος στη μνήμη του ή –πιο απλά- τι κρατάμε εν τέλει εμείς από τους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει για στιγμές, για λίγο ή πολύ; Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να μην έχει καμία σχέση με το παιδί που θυμάσαι και πόσο χωμένοι μέσα στην καθημερινότητα είμαστε που έχουμε πάθει μια ολοκληρωτική μετάλλαξη και ξυπνάμε μια μέρα ξαφνικά σοκαρισμένοι από το πόσο έχουμε απομακρυνθεί από όλα όσα αγαπάμε και μάς κάνουν να είμαστε τουλάχιστον ευδιάθετοι;

Κάποιοι θεωρούν τον άνθρωπο ως έναν πολυδιάσπαστο οργανισμό που αποτελείτε από ένα σύνολο μικρών «ανθρώπων», συναισθημάτων και σκέψεων που συνυπάρχουν μέσα μας άλλοτε αρμονικά κι άλλοτε με καμία διάθεση να κάνουμε ειρήνη, έστω με το μέσα μας. Γι’ αυτούς η ταυτότητα του ανθρώπου σχετίζεται με την ενότητα των διαφορετικών στοιχείων του. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι η ουσία του ανθρώπου κρύβεται στην ικανότητά του να σκέφτεται και να αναλύει. Η νόηση και η συνείδηση είναι οι πυλώνες της ανθρώπινης ύπαρξης γι’ αυτούς. Και είναι κι εκείνοι που έχουν την πεποίθηση πως ο άνθρωπος καθορίζεται από τις πράξεις του και τον τρόπο που αλληλεπιδρά με τους άλλους και το περιβάλλον του. Η κοινωνική συνειδητότητα και ο ρόλος του στην κοινότητα είναι καθοριστικοί παράγοντες γι’ αυτήν την οπτική.

Παρ’ όλες αυτές τις διαφορετικές θεωρήσεις, η αλήθεια είναι ότι κάθε άνθρωπος έχει μια μοναδική αντίληψη για τον εαυτό του και τον κόσμο. Αυτή η ποικιλία προσεγγίσεων ενδυναμώνει την ανθρώπινη φύση, καθιστώντας τον κάθε έναν από εμάς έναν περίπλοκο συναρπαστικό γρίφο που δικαιούται να εξερευνήσει και να κατανοήσει. Και θα συμφωνήσουμε πως για τον καθένα από εμάς υπάρχουν πολλές μοναδικές προσωπικές απόψεις άλλων ανθρώπων. Είτε μας νοιάζουν και τις λαμβάνουμε υπόψιν μας είτε όχι.

Είμαστε σύνθετα όντα πλούσια σε συναισθήματα, ικανότητες και δυνατότητες. Έχουμε τη δύναμη να επιτυγχάνουμε μεγάλα επιτεύγματα αλλά και την ευθύνη να φροντίζουμε τους συνανθρώπους μας και τον πλανήτη. Η διαφορετικότητά μας θα έπρεπε να είναι πηγή δύναμης και δημιουργικότητας μόνο και είναι πολύ σημαντικό να σεβόμαστε και να ενθαρρύνουμε την ποικιλομορφία που φέρνει ο καθένας από εμάς στον κόσμο τούτο.

Και μεις ζούμε σε κοινωνίες που κάθε μέρα μένουμε απαθείς με τις φρικαλεότητες που βλέπουμε να λαμβάνουν χώρα γύρω μας, ευχόμαστε να πεθάνουν οι κατσίκες των γειτόνων, μάς ενοχλούν τα χρώματα ανάλογα με το ποιος τα φοράει και έχουμε φτάσει στο σημείο που το να ζητήσεις βοήθεια θεωρείται αδυναμία και η εκδήλωση αγάπης κι ενδιαφέροντος τους φαντάζει αναξιοπρέπεια. Κάπου το έχουμε πάρει λάθος δε νομίζετε;

Κανείς δεν είναι ανώτερος από κανέναν. Αν πιστεύεις πως έχει τη δύναμη να με χειραγωγήσεις θα είναι γιατί εγώ στο επέτρεψα. Κα αυτό είναι δικό μου λάθος. Αν πιστεύεις πως είσαι ανώτερος από εμένα είναι γιατί με έχεις υποτιμήσει κι αυτό είναι δικό σου σφάλμα. Δεν ξέρω ποιος νομίζεις πως είσαι άνθρωπε αλλά καμία θέση, κοινωνική ή επαγγελματική, δε σε κάνει ανώτερο από κανέναν άλλον. Καμία απαξίωση δεν ανταμείφθηκε με ενδιαφέρον και κανένας τσαμπουκάς δεν απέδειξε δύναμη.

Όσο ψηλά κι αν, νομίζεις, πως είσαι –σε οποιοδήποτε τομέα- κι όσο περισσότερο κοιτάς με ύφος αφ’ υψηλού να σου θυμίσουμε πως το «απ’ τα ψηλά στα χαμηλά κι απ’ τα πολλά στα λίγα» δεν είναι ούτε ένα τσιγάρο δρόμος.

Γιατί όπως και να το έχει ο καθένας στο μυαλό του όταν θα πάμε να κάνουμε ταμείο θα διαπιστώσουμε πως το ποιοι πιστεύουμε πως είμαστε δεν έχει καμία σχέση με το τι πιστεύουν οι άλλοι για μας. Η απάντηση στο «ποιοι είμαστε» θα παραμένει πάντα μια προσωπική άποψη, η οποία εξαρτάται από τις εμπειρίες του καθενός, τις πεποιθήσεις αλλά και τις προσδοκίες του.

Γι’ αυτό λοιπόν καημένε άνθρωπε, η απάντηση στο «ποιος είσαι» θα είναι πάντα υποκειμενική κι αυτό λέγεται ανθρώπινη φύση.

BY:

sofianidou@gmail.com

Ποτέ μη λες ποτέ!