Blog

Γράφει ο Μάνος Σαμοθρακής

Ο άνθρωπος που καταφέρνει να ζει, ΚΑΙ μόνος του στην ζωή, είναι πολύ δυνατός και δεν μπορεί να τον εκμεταλλευτεί κανένας.

Εκείνος που έχασε τους ανθρώπους που θεωρούσε στήριγμα του και μπόρεσε να επιβιώσει, έχει θωρακίσει με ατσάλι την ψυχή του.

Εκείνος που έπεσε στα βαθιά, με τους καρχαρίες από κάτω του, να καραδοκούν κάθε λάθος κίνηση του, για να τον καταπιούν και μπόρεσε να βγει στη στεριά, είναι πλέον άτρωτος.

Χτυπήθηκε, έκλαψε, κοίταζε τον άδειο τοίχο για μερόνυχτα, φοβήθηκε, έγινε χιλιάδες κομμάτια και τέλος, ξανακολλήθηκε.

Νόμιζε ότι δεν θα χαμογελάσει ξανά, ότι η ζωή του έφτασε στο τέλος, ότι όλα πλέον είναι μάταια, όμως βρήκε την δύναμη να παλέψει για να σηκωθεί ξανά.

Ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό του, πάλεψε με τους δαίμονες του, αποφάσισε ότι θα βγει νικητής και τα κατάφερε.

Ο άνθρωπος που έμαθε να ζει με την μοναξιά του και να επιλέγει πλέον την συντροφιά του, είναι το πιο δύσκολο κάστρο για να κατακτήσεις.

Δεν έχει την ανάγκη σου, δεν εκλιπαρεί την παρέα σου, δεν παραχωρεί τα “θέλω” του. Δεν κάνει εκπτώσεις και δεν ανέχεται πλέον συμπεριφορές που δεν του ταιριάζουν, που δεν του αξίζουν.

Ο άνθρωπος αυτός γύρισε από την κόλαση κι αν θέλεις να τον πλησιάσεις, θα πρέπει να του χαρίσεις έναν παράδεισο, διότι μόνο εκεί πλέον επιλέγει να μένει.

Δεν χαρίζει κάστανα, δεν γλύφει κατουρημένες ποδιές, δεν υποκρίνεται για να σου αρέσει. Είναι αυθεντικός και δεν τον ενδιαφέρει πια, αν εσύ εγκρίνεις αυτό που είναι.

Θα βρει εκείνους τους λίγους, που θα ταιριάζουν με την ψυχή του και θα δείχνουν και αυτοί τις αλήθειες τους. Το πραγματικό τους πρόσωπο. Σταμάτησε να ζορίζεται πλέον, δεν αναλώνεται, δεν φοβάται.

Μην κάνεις τον κόπο λοιπόν να τον εκμεταλλευτείς, να τον ξεγελάσεις, να τον πιέσεις, να πιστέψεις ότι έχει την ανάγκη σου.

Επειδή θα σε καταλάβει.

Επειδή δεν την έχει, μπορεί και μόνος του.

Επειδή εσύ θα βγεις χαμένος.

Διότι έμαθε να έχει δίπλα του την πιο αληθινή παρέα, που δεν πρόκειται να τον προδώσει ποτέ.

Και αυτή δεν είναι άλλη, από τον εαυτό του.