Blog

Γράφει η Τζένη Ζάικου

Είναι απίστευτο, το πώς τρέχει η ζωή και μας αφήνει συχνά χωρίς ανάσα – και μερικές φορές, χωρίς τους ανθρώπους που υπολογίζαμε ότι θα έχουμε μαζί μας για πάντα.
Πόσοι άνθρωποι έχουν έρθει κι έχουν φύγει από τη ζωή μας, αλήθεια; Πόσοι ακόμα μέλλει να περάσουν;
Πόσες αναμνήσεις μας έχουν μείνει, αλλά χωρίς τους ίδιους τους ανθρώπους που μας τις χάρισαν;
Αυτό είναι η ζωή;
Κερδίζεις τις αναμνήσεις, μα όχι τους ανθρώπους;
Μένεις μόνο με αυτές, σφιχταγκαλιασμένος, τις κρατάς γερά, ώστε να μην πιστέψεις πως έγιναν όλα μάταια.
Φωτογραφίες και φούτερ και βιβλία που ανταλλάξατε και τίποτα περισσότερο.
Λες και αυτά είναι αρκετά σαν εφόδια για να πας στη ζωή σου παρακάτω. Ίσως και να είναι.
Μα πώς γίνεται να έχεις αγαπήσει τόσο έναν άνθρωπο που να έκλαψες άπειρες φορές για χάρη του και, παρόλα αυτά, να μην τον θέλεις πλέον στη ζωή σου;
Μάλλον, για να με διορθώσω, τον θέλεις στη ζωή σου.
Αλλά αυτό που θέλεις πραγματικά είναι αυτό που νόμιζες ότι είναι, η εικόνα που είχες φτιάξει στο μυαλό σου για το τί πραγματικά υπόσταση είχε η σχέση σας, τόσο μέσα από τα μάτια σου, όσο και μέσα από τα δικά του.
Πόσο πένθος μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος πια;
Γιατί, πένθος είναι όταν χάνεις κάποιον από τη ζωή σου, είτε η σχέση είναι φιλική, είτε ερωτική, είτε όπως και να θέλεις να την περιγράψεις.
Στο τέλος, όμως, έρχεται η συνειδητοποίηση και σε λούζει με το φως της, χαλαρώνοντας του μύες σου, δημιουργώντας ένα αίσθημα ασφάλειας και πίστης που είχες χάσει προ πολλού.
Συνειδητοποιείς λοιπόν, πως όσοι πραγματικά θέλουν, έρχονται για να μείνουν. Να μείνουν πλάι σου, να προσέξουν μη σε πληγώσουν, να σε στηρίξουν και να τους στηρίξεις και θα έρθουν στιγμές που θα γελάσετε και στιγμές που θα μαλώσετε και όλα αυτά είναι μέσα στο πακέτο.
Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους “περαστικούς” της ζωής σου είναι οι πράξεις τους.
Το νοιάξιμο για τα αισθήματά σου, όχι μόνο όταν τους έρχεται βολικό, αλλά πάντα.
Η σταθερή παρουσία τους στη ζωή σου, όχι μόνο στα εύκολα, αλλά κυρίως στα δύσκολα.
Ξέρεις, φίλε μου, πότε θα συνειδητοποιήσεις πως έχεις έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή σου;
Όταν δεν θα πληγώνεσαι τόσο συχνά πια.
Όταν θα νιώσεις να λάμπεις κάτω από το ζεστό φως που σου ρίχνουν οι “δικοί” σου αυτοί άνθρωποι, που θα νιώσεις επιτέλους την αξία σου, θα σου δείξουν οι ίδιοι τί αξίζεις και θα στο δείχνουν κάθε μέρα της κοινής σας πορείας, με πράξεις, με λόγια και προπάντων με αυθεντικά, ειλικρινή συναισθήματα.