Blog

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος

Θες να σου πω δυο λόγια για την Ανάσταση απόψε; Κι ας μην είναι Πάσχα, κι ας είναι απλά φθινόπωρο, μα αυτό ακριβώς το γεγονός θα είναι που θα το κάνει να έχει λίγο μεγαλύτερη αξία!

Θα έρθει λοιπόν στα σίγουρα κάποτε μια μέρα που θα νιώσεις εντελώς κατάκοπος, θα νιώσεις πως όλα είναι θεόστραβα και δεν ισιώνουνε με τίποτα ρε πούστη μου .
Θα έρθει κάποτε μια στιγμή, που θα νιώσεις εξάντληση, όχι γιατί έκανες κάτι δύσκολο χειρωνακτικά, ούτε γιατί κουράστηκες από επίπονες δουλειές… Συνήθως αυτή η στιγμή έρχεται όταν δεν κάνεις τίποτα, όταν κάθεσαι σε μια καρεκλά, ήσυχα ήσυχα κι αναπολείς και σκέφτεσαι.

Θα έρθει πάρα πολλές φορές, σου λέω, η ώρα που θα αισθάνεσαι ότι κρέμεσαι σε έναν σταυρό και δεν έχεις πια αντοχές για να μείνεις άλλο εκεί επάνω, ούτε και για να προσπαθήσεις να κατέβεις. Θα λες μέσα σου, “απόκαμα”.
Θα βλέπεις εκεί μπροστά στα μάτια σου, κι ας μην είναι εκεί, όλους αυτούς που σε σταυρώσανε, και θα τους λες, κι ας μη σε ακούνε, “τα καταφέρατε ρε κερατάδες”.
Θα σε πονάνε αφόρητα οι πληγές απ΄ τα καρφιά, όχι στο σώμα σου, μα στην ψυχή σου, και δεν θα έχεις κουράγιο άλλο για να τις περιποιηθείς, θα θες να εγκαταλείψεις!.
Θα τους ακούς να σου σκάβουνε τον τάφο, μα δεν θα σε νοιάζει, θα σου είναι αδιάφορο ή και λυτρωτικό και θα ψιθυρίζεις, “σιγά, τι χειρότερο κακό μπορείτε να μου κάμετε”.
Θα σε παγώνει ο βοριά κι η μοναξιά εκεί πάνω στον σταυρό σου, που σχεδόν θα παρακαλάς να ξεψυχήσεις, δεν θα σου έχει μείνει άλλη δύναμη για να παλέψεις, δεν θα έχεις άλλη αντοχή ούτε για μια ανάσα ακόμη, δεν θα θέλεις να κερδίσεις ούτε μια στιγμούλα ακόμη.
Θα τριγυρνάει βασανιστικά μέσα στο μυαλό μου μονάχα ένα “τετέλεσται” και τίποτα άλλο.

Τότε ακριβώς είναι η στιγμή που θα πρέπει να μαζέψεις όλο τον τσαμπουκά που έχεις μέσα στην ψυχή σου, που ούτε που τον φαντάζεσαι πόσος είναι, να σηκωθείς απ΄ την καρέκλα σου, να ανοίξεις τέρμα τα παράθυρα, να πας και να σταθείς μπροστά σε έναν καθρέφτη και να σου χαμογελάσεις.
Τότε θα είναι που θα πρέπει να καταλάβεις, πως οι Ιούδες, οι σταυροί και τα καρφιά, υπάρχουν όχι για να σε σκοτώσουνε, μα για να σε δυναμώσουνε και να σε πεισμώνουνε. Και τότε ακριβώς θα είναι που θα σε κοιτάξει ο Θεός από ψηλά, και θα σου πει, “μπράβο παιδί μου”!

Τότε ακριβώς θα είναι η στιγμή, που θα σου κάνεις μια μεγαλειώδη Ανάσταση!

Αναστήσου άνθρωπε! Γιατί πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα πιστεύουνε σε εσένα, μα ακόμη και στην σπάνια περίπτωση που δεν θα υπάρχουνε, πίστεψε εσύ σε εσένα κι αναστήσου ρε γαμώτο.

Κι όλα αυτά σου τα λέει ένας, που νόμισε ότι πέθανε εκατό φορές, μα αναστήθηκε εκατόν μια!

BY:

giokarageorgos7@outlook.com

Κι όταν οι άλλοι σου λένε, "δεν γίνεται", να μην τους ακούς! Όταν όλα θα σου φαίνονται, κενά, αδιάφορα κι...