Blog

Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου

Υπάρχει μια στιγμή στην αρχή μιας σχέσης που το αγόρι και το κορίτσι καλούνται να…βγάλουν τους σκελετούς από την ντουλάπα τους. Είναι εκείνη η στιγμή που πέφτει η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου..
Πόσοι\πόσες υπήρχαν πριν από εμένα άραγε;
Οι σκέψεις που περνάνε από το κεφάλι και των δύο με ταχύτητα φωτός είναι πολλές μα πάρα πολλές…
Αν υπήρχε κινηματογραφιστής θα κατέγραφε ακριβώς τα χρώματα του ουράνιου τόξου που αλλάζουν διαδοχικά και οι δύο.
Αγόρι: πέρασε καλά; Με πόσους έχει πάει; Ποιος της έμαθε αυτά τα κόλπα στο κρεββάτι; Με πόσους με συγκρίνει αυτή τη στιγμή;
Κορίτσι: Τι λένε τώρα; Ποια είναι η σωστή απάντηση; Αν πω λίγους θα με πει μισοπαρθένα αν πω πολλούς θα με παρεξηγήσει! Μα ποιος άνοιξε τα…X-Files; Να τα κλείσει τώρα! Με πόσες έχει πάει και άμα μάθει θα θέλει να μείνει μαζί μου ή…!
Κάπου εκεί εύχονται και οι δύο να μην «έπαιζαν» στον εκατομμυριούχο αλλά στο μεγάλο παζάρι και ας έβρισκαν πίσω από την κουρτίνα 2 τον κ. Ζονγκ! Καλύτερα θα ένιωθαν και οι δύο.
Υποτίθεται ότι ο κόσμος έχει προχωρήσει και έχει εξελιχθεί αλλά αυτή η ιστορία δεν λέει να αλλάξει. Ψυχραιμία καλή μου άνθρωποι τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Τουλάχιστον όχι πάντα.
Αγαπητό κορίτσι αυτό που φοβάται περισσότερο το αγόρι είναι η σύγκριση. Αυτό το με πόσους με συγκρίνει λειτουργεί σαν σφήνα στο μυαλό του. Στην ιδέα και μόνο ότι κάποιος, κάπου κάποτε σε έκανε πιο χαρούμενη, σε ικανοποίησε περισσότερο και γενικά σε έκανε να νιώσεις πιο πολύ…οτιδήποτε τον σκοτώνει. Μην ξεχνάς ότι είναι από τη φύση τους κυνηγοί και ως εκ τούτου ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Θέλουν να είναι πρώτοι πάντα και παντού. Θέλει να περνάς καλά μαζί του πάντα. Κάθε φορά που σε βλέπει να χαμογελάς ικανοποιημένη νιώθει πολύ περήφανος σαν να έχει καταφέρει άθλο. Εκείνη την ώρα είναι στην κορυφή του δικού του κόσμου. Έχει κατακτήσει την κορυφή του… εσένα!
Δεν είναι λοιπόν ότι σε χαρακτηρίζει απλά προσπαθεί να καταλάβει αν τον θεωρείς καλό για σένα. Προσπαθεί να καταλάβει αν είσαι τόσο χαρούμενη και ικανοποιημένη που δεν υπάρχει σύγκριση πια…
Αγαπητό αγόρι να σου εξηγήσω ότι κανένας άνθρωπος δεν μπαίνει στο ίδιο ποτάμι δύο φορές σύμφωνα με μια ινδική παροιμία.
Μετάφραση: κάθε μέρα που περνάει οι εμπειρίες της ημέρας μας αλλάζουν, έστω και λίγο. Αποτέλεσμα καμία σχέση δεν μοιάζει με άλλη ή/και προηγούμενη γιατί απλά κανένας από τους δύο δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος. Επίσης κανένας άνθρωπος δεν αντιδράει το ίδιο με όλους τους ανθρώπους. Αυτό, σου δίνει πρωτιά και μάλιστα σημαντικότερη από τον παρθενικό υμένα δεν νομίζεις;
Αγόρι άκου πως έχουν τα πράγματα. Το κορίτσι δεν προσπαθεί να σε τυλίξει όπως σου έλεγε η μαμά σου! Προσπαθεί απλώς να βρει τρόπο να σε ικανοποιήσει, να κουμπώσει μαζί σου. Θέλει να νιώσει την ασφάλεια που προσφέρει η σιγουριά που έχεις όταν ανήκεις σε μια ομάδα. Γιατί; Μα γιατί πολύ απλά δεν είναι ανταγωνιστική μα ακριβώς το αντίθετο. Το ιδανικό της είναι μαζί μπορούμε περισσότερα και καλύτερα. Αυτή είναι η δική της φύση. Όταν λοιπόν νιώσει ότι δεν θέλεις για κάποιο λόγο να είστε ομάδα, ότι δεν είναι το λιμάνι σου τότε αρχίζει να σκέφτεται που έχω κάνει λάθος; Γιατί δεν θέλει; Δεν είμαι αρκετά καλή για αυτόν;
Κορίτσι δεν είναι απαραίτητο να αλλάξεις τον χαρακτήρα σου όχι πια. Εσένα θέλει να γνωρίσει όχι τη…γιαγιά σου!
Είμαστε τελικά τόσο διαφορετικοί και τόσο συμβατοί στην διαφορετικότητα μας απλά το έχουμε ξεχάσει. Μπορεί η πρωτιά καλό μου αγόρι να έχει αλλάξει αλλά οφείλω να σας πω ότι η ανταμοιβή είναι και μεγαλύτερη και καλύτερη. Μπορεί η ομάδα να μην έχει τις αρχές όπως άλλοτε αλλά οι καινούργιοι κανόνες είναι δικοί μας και καλύτεροι!
Ξέρω ότι στις αναζητήσεις όλων μας τα αγόρια έχουν γκρεμοτσακιστεί μια ανάσα από την κορυφή και το λιμάνι μας έχει γίνει λες και έχει περάσει ο τυφώνας Κατρίνα αλλά η αναζήτηση να με πάρει η ευχή αξίζει τον κόπο.