Blog

Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος.

Φιλία, λέξη βαριά από μόνη της, πολύ βαθιά ως προς το νόημά της.
Ξεστομίζεται εύκολα, σπανίως όμως κατανοείται πλήρως.

Φιλία σημαίνει αδελφοσύνη και κάτι παραπάνω.
Φιλία σημαίνει δεύτερο εγώ.
Φιλία είναι καθρέπτης και κριτής, οδηγός και σύμβουλος, αγάπη ανιδιοτελής, νοιάξιμο δίχως όρια, παντού, για πάντα, σε όποια απόσταση, σε όποιο αντάμωμα..

Πολλοί αναρωτιούνται αν υπάρχει φιλία μεταξύ άνδρα και γυναίκας.
Υπάρχει! Βεβαίως και υπάρχει, και πολλές φορές είναι πολύ δυνατή.
Δύο κόσμοι αντίθετοι ενώνονται με τρόπο διαφορετικό από τον συνηθισμένο.
Είναι κάτι σαν πράκτορες σε αντίπαλα στρατόπεδα, που μεταφέρουν πληροφορίες ο ένας στον άλλον για το φύλο τους.

Εάν το δεις επιφανειακά, είναι χρήσιμη φιλία.
Μπορείς να πάρεις πολλά, να μάθεις κρυφά επτασφράγιστα μυστικά, ανασφάλειες, ανησυχίες, πάθη και ηδονές.
Σχολείο κανονικό, για το πως θα κατακτήσεις και το πως εκούσια θα κατακτηθείς!
Μαθαίνεις τους κανόνες του παιχνιδιού, παίζεις ατελείωτες παρτίδες φλερτ με κλεμμένα όπλα, όπλα του κάθε φύλου που χρησιμοποιούνται εναντίον του άλλου.
Σχολείο μια τέτοια φιλία και είναι τυχερός όποιος την έχει.

Κάποιες φιλίες ξεκινούν από τη παιδική ηλικία, άλλες στην εφηβεία, μερικές στην ενηλικίωση κι ακόμη πιο μετά, άλλες μέσω κοινών βιωμάτων και άλλες επειδή η μοίρα το όρισε.
Και δεν το όρισε τυχαία.

Όπως κι αν ξεκίνησαν, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, υπάρχει μία πιθανότητα, η μεγαλύτερη ίσως, εκείνη η φιλία να γυρίσει, να γίνει έρωτας, να γίνει ό,τι καλύτερο, αληθινό και πιο γεμάτο σου συνέβη.
Να σε ολοκληρώσει συναισθηματικά και να σε καθηλώσει.

Όταν θα αντιληφθείς αυτή την αλλαγή, στην αρχή θα προσποιηθείς, θα συνεχίσεις να λειτουργείς σαν να μη συμβαίνει κάτι.
Ύστερα θα αρχίσεις άθελά σου να εκδηλώνεσαι, χωρίς να το καταλαβαίνεις. Θα αρχίσει να φαίνεται στις κινήσεις σου, στον τόνο της φωνής σου όταν θα του απευθύνεσαι, στα μάτια σου, στη αμηχανία σου..
Θα σε ενοχλεί όταν δεν θα βρίσκεται μαζί σου και θα ζηλεύεις εάν δεις πως περνάει καλά μακριά σου.
Μη νιώσεις ενοχές γι’αυτό, είναι απολύτως φυσιολογικό.
Δεν νιώθεις έτσι από κακία, νιώθεις έτσι επειδή “νιώθεις”!
Αυτόν τον άνθρωπο τον θέλεις.
Η σύνδεση μεταξύ σας είναι ότι πιο βαθύτερο σου έχει συμβεί ποτέ.

Τον σκέφτεσαι και σε σκέφτεται, ταυτόχρονα, αμέτρητες φορές, σε ολόκληρο το 24ωρο, κοιμάσαι και ξυπνάς με τη δική του σκέψη και το αντίστοιχο.
Δύσκολο να εκδηλωθείς, να του εκμυστηρευτείς τι νιώθεις.
Εξάλλου οι λέξεις φαντάζουν λίγες και με ελάχιστο νόημα μπροστά σ’αυτό που συμβαίνει μέσα σου.
Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος βρισκόταν ήδη στη ζωή σου, που σε συντάραξε, σου ξύπνησε ό,τι δεν κατάφερε ποτέ και κανείς.
Κατάφερε να σε κάνει να δεις διαφορετικά, κατάφερε να δώσει νόημα στο τώρα σου, κατάφερε όχι μόνο να σε κάνει να ελπίζεις στο ανέλπιστο, αλλά να το έχεις μπροστά σου.
Λίγες λέξεις δρόμος μένουν τώρα, έστω και τραυλίζοντας, έστω ψιθυριστά, έστω ασύντακτα, έστω με ένα μήνυμα.
Χωρίς εγωισμούς, χωρίς παιχνίδια, με ξεκάθαρες κουβέντες και αμοιβαίες απαντήσεις.
Ίσως χρειαστεί χρόνος, μα τα ξεκάθαρα παραμένουν ξεκάθαρα.
Δεν χωρούν αλλοιώσεις.
“Θέλω!”
“Θέλεις;”

Όταν θα ανοιχτείς σε ένα τέτοιο άνθρωπο, φρόντισε να είσαι σε ετοιμότητα.
Δεν υπάρχει γυρισμός.
Μην συμβιβαστείς με μια φιλία, επειδή ο έρωτας θα παραμείνει ανεκπλήρωτος.

Αποχωρείς!
Με το κεφάλι ψηλά.
Η μοίρα έχει προαποφασίσει.
Μην ανησυχείς.
Εξάλλου εσύ αυτό που πρόσταξε η καρδιά σου το έκανες.
Κι ας υποφέρεις.
Δεν πειράζει.

Υ.Γ: Όμορφη ψυχή μου, δεν θα συμβιβαστώ με μια φιλία, που για μένα πλέον δεν υπάρχει..

Κι ένας στίχος λέει..
“Εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε δυο φίλοι”.

Δεν πρόκειται λοιπόν.
Καλή ζωή..